The Aligners · as-Saffat · سورة الصافات · 182 ayahs

١ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا

1 መሰለፍን በሚሰለፉት፤

٢ فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا

2 (ደመና) መንዳትን በሚነዱት፤

٣ فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا

3 ቁርኣንንም በሚያነቡት እምላለሁ።

٤ إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ

4 አምላካችሁ በእርግጥ አንድ ብቻ ነው።

٥ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ

5 እርሱ ያ በሰማያትና በምድር በመካከላቸው ያለውም ፍጡር ሁሉ ጌታ ነው። የምስራቆችም ጌታ ነው።

٦ إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ

6 እኛ ቅርቢቱን ሰማይ በከዋክብት ጌጥ አጌጥናት (አስዋብናት)።

٧ وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ

7 አመጸኛ ከሆነ ሰይጣንም ሁሉ መጠበቅን ጠበቅናት።

٨ لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ

8 ወደ ላይኛው ሰራዊት አያደምጡም፤ ከየአቅጣጫውም ሁሉ ችቦ ይጣልባቸዋል፤ (ይቀጠቀጣሉ)።

٩ دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

9 የሚባረሩ ሲሆኑ (ይጣልባቸዋል)፤ ለእነርሱም ዘውታሪ ቅጣት አለባቸው።

١٠ إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

10 ንጥቂያን የነጠቀ ወዲያውኑም አብሪ ኮከብ የተከተለው ሲቀር (እርሱ ይሰማዋል)።

١١ فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ

11 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) ጠይቃቸውም፤ እነርሱ በአፈጣጠር ይበልጥ የበረቱ ናቸውን? ወይስ እኛ (ከእነርሱ በፊት) የፈጠርነው (ሌላው ታላቅ) ፍጡር? እኛ ከሚጣበቅ ጭቃ ፈጠርናቸው።

١٢ بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

12 ይልቁንም ማስተባበላቸው አስደነቀህ፤ በመደነቅህም ይሳለቃሉ።

١٣ وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ

13 በተገሰጹም ጊዜ አይገሰጹም።

١٤ وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ

14 ተዓምርንም ባዩ ጊዜ ለመሳለቅ ይጣጣራሉ።

١٥ وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

15 አሉም: «ይህ ግልጽ ድግምት እንጂ ሌላ አይደለም።

١٦ أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

16 «በሞትንና ዐፈርና አጥንቶችም በሆን ጊዜ እኛ የምንቀሰቀስ ነን?

١٧ أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

17 «የቀድሞዎቹ አባቶቻችንም እንደዚሁ ይቀሰቀሳሉን?» (ይላሉ።)

١٨ قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ

18 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) «አዎን! እናንተ ወራዶች ሆናችሁ (ትነሳላችሁ)።» በላቸው።

١٩ فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ

19 እርሷም አንዲት ጩኸት ብቻ ናት። እነርሱም ወዲያውኑ ምን እንደሚፈጸምባቸው ያያሉ።

٢٠ وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ

20 «ዋ ጥፋታችን! ይህ የፍርዱ ቀን ነው።» (ይላሉም)

٢١ هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ

21 «ይህ ያ በእርሱ ታስተባብሉት የነበራችሁት መለያው ቀን ነው።» ይባላሉ።

٢٢ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ

22 (ለመላዕክቶችም) «እነዚያን ነፍሶቻቸውን የበደሉትን ሰዎች ጓደኞቻቸውንም ከአላህ ሌላ ይገዟቸው የነበሩትንም (ጣዖታት) በአንድ ሰብስቡ።

٢٣ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ

23 ከአላህ ውጭ (ይገዟቸው የነበሩትን ሰብስቡ)። ከዚያም ወደ ገሀነም መንገድ ምሯቸው።

٢٤ وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ

24 «እነርሱ ተጠያቂዎች ናቸውና አቁሟቸዉም።» (ይባላል።)

٢٥ مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

25 ለነርሱም «ምን ሆናችሁ ነው የማትረዳዱት?» ይባላሉ።

٢٦ بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

26 በእርግጥ እነርሱ ዛሬ እጃቸውን የሰጡ (ማምለጫ የሌላቸው ወራዳዎች) ናቸው።

٢٧ وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

27 እርስ በራሳቸውም የሚወቃቀሱም ሆነው ይመጣሉ።

٢٨ قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ

28 (ተከታዮቹ ለአስከታዮቻቸው) «እናንተ በጉልበት ትመጡብን ነበር» ይላሉ።

٢٩ قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

29 (አስከታዮቹም) ይላሉ፡- «አይደለም ፈጽሞ አማኞች አልነበራችሁም።

٣٠ وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ

30 «ለእኛም በናንተ ላይ ምንም ስልጣን አልነበረንም። በእርግጥ እናንተ ጠማሞች ህዝቦች ነበራችሁና ነው እንጂ።

٣١ فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ

31 «በእኛም ላይ የጌታችን ቃል ተረጋገጠ፤ እኛ በእርግጥ (ቅጣቱን) ቀማሾች ነን።

٣٢ فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ

32 «እኛ ጠማሞች ስለ ነበርን ወደ ጥመት ጠራናችሁም።» ይላሉ።

٣٣ فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

33 ስለዚህ እነርሱ በዚያ ቀን በቅጣቱ ተጋሪዎች ናቸው።

٣٤ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ

34 እኛ በአመጸኞች ሁሉ እንደዚሁ እንሰራለን።

٣٥ إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

35 እነርሱ «ከአላህ ሌላ ትክክለኛ አምላክ የለም» በተባሉ ጊዜ ይኮሩ ነበሩ።

٣٦ وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ

36 «እኛ ለዕብድ ባለቅኔ ብለን አማልክቶቻችንን የምንተው ነን እንዴ?» ይሉ ነበር።

٣٧ بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ

37 አይደለም እውነቱን ሃይማኖት አመጣ፤ መልዕክተኞቹንም እውነተኝነታቸውን አረጋገጠ።

٣٨ إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ

38 እናንተ አሳማሚውን ቅጣት እርግጥ ቀማሾች ናችሁ።

٣٩ وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

39 ትሰሩትም የነበራችሁትን እንጂ ሌላን አትመነዱም።

٤٠ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

40 ግን ምርጥ የሆኑት የአላህ ባሮች ቅጣትን አይቀምሱም።

٤١ أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ

41 እነዚያ ለእነርሱ የታወቀ ሲሳይ አለላቸው።

٤٢ فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ

42 ፍራፍሬዎች (አሉላቸው) እነርሱም የተከበሩ ናቸው።

٤٣ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

43 በድሎት ገነቶች ውስጥ።

٤٤ عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ

44 ፊት ለፊት የሚተያዩ ሲሆኑ በአልጋዎች ላይ ይንፈላሰሳሉ።

٤٥ يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ

45 ከሚመነጭ ወይን ጠጅ በያዙ ብርጭቆ በእነርሱ ላይ ይዞርባቸዋል።

٤٦ بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ

46 ነጭ ለጠጪዎች ጣፋጭ ከሆነች፤

٤٧ لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ

47 በእርሷ ውስጥም የራስ ምታት የለባትም። እነርሱም ከእርሷ የሚሰክሩ አይደሉም።

٤٨ وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ

48 እነርሱ ዘንድ ዓይናቸውን በባሎቻቸው ላይ ብቻ አሳጣሪዎች የሆኑ ዓይናማ ሴቶች አሉ።

٤٩ كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ

49 እነርሱ ልክ የተሸፈነ (የሰጎን) እንቁላል ይመስላሉ።

٥٠ فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

50 የሚጠያያቁም ሆነው ከፊላቸው ወደ ከፊሉ ይመጣሉ።

٥١ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

51 ከእነርሱ የሆነ ተናጋሪ (እንዲህ) ይላል: «እኔ ጓደኛ ነበረኝ።

٥٢ يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

52 (እንዲህ) የሚል: ‹በእርግጥ አንተ ከሚያምኑት ነህን?

٥٣ أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

53 «በሞትንና ዐፈርና አጥንቶችም በሆንን ጊዜ እኛ በእርግጥ እኛ እንመረመራለን?።» የሚልም።

٥٤ قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

54 እናንተ ተመልካቾች ናችሁን? ይላል።

٥٥ فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

55 ይመለከታልም በገሀነም መካከልም ጓደኛውን ያየዋል።

٥٦ قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

56 ይላል «በአላህ እምላለሁ በእርግጥ ልታጠፋኝ ቀርበህ ነበር።

٥٧ وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

57 «የጌታየም ጸጋ ባልነበረ ኖሮ ወደ እሳት ከሚቀርቡት እሆን ነበር።» (ይላል)

٥٨ أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

58 (የገነት ሰዎች ይላሉ)፡«እኛ (ከእንግዲህ) የምንሞት አይደለንም አይደል?»

٥٩ إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

59 «የመጀመሪያይቱ መሞታችን ብቻ ስትቀር እኛም የምንቀጣ አይደለንም» ይላሉ።

٦٠ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

60 ይህ ለገነት ሰዎች የተወሳው እርሱ በእርግጥ ታላቅ እድል ነው።

٦١ لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ

61 ለዚህ ብጤ ሰሪዎች ሁሉ ይስሩ።

٦٢ أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ

62 በመስተንግዶነት ይህ ይበልጣልን? ወይስ የዘቁም ዛፍ?

٦٣ إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ

63 እኛ ለበዳዮች ፈተና አድርገናታል።

٦٤ إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ

64 እርሷ ከገሀነም አዘቅት ውስጥ የምትወጣ ዛፍ ናት፤

٦٥ طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ

65 እንቡጧ ልክ የሰይጣናት ራሶች ይመስላል።

٦٦ فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

66 እነርሱ ከእርሷ በይዎች ናቸው። ሆዶችንም ከእርሷ ሞይዎች ናቸው።

٦٧ ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ

67 ከዚያ ለእነርሱ በእርሷ ላይ ከፈላ ውሃ ቅልቅልን መጠጥ አላቸው።

٦٨ ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ

68 ከዚያም መመለሻቸው ወደ ተጋጋመች እሳት ነው።

٦٩ إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ

69 እነርሱ አባቶቻቸውን የተሳሳቱ ሆነው አግኝተዋል።

٧٠ فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ

70 እነርሱም በፈለጎቻቸው ላይ ይገሰግሳሉና።

٧١ وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ

71 ከእነርሱም በፊት የነበሩት የቀድሞዎቹ ህዝቦች አብዛሀኞቻቸው በእርግጥ ተሳስተዋል።

٧٢ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ

72 በውስጣቸዉም አስፈራሪዎችን በእርግጥ ልከናል።

٧٣ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ

73 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) የተስፈራሪዎቹም መጨረሻ እንዴት እንደነበረ ተመልከት!

٧٤ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

74 ምርጥ የሆኑት የአላህ ባሮች ብቻ ሲቀሩ።

٧٥ وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ

75 ኑህም በእርግጥ ጠራን። ምንኛ ያማርን ምላሽ ሰጪ ነን?

٧٦ وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

76 እርሱንም ቤተሰቦቹንም ከከባድ ጭንቅ አዳንን።

٧٧ وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ

77 ዘሮቹንም እነርሱን ብቻ ቀሪዎች አደረግን።

٧٨ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

78 በእርሱም ላይ በኋለኞቹ ህዝቦች ውስጥ መልካምን ዝና ተውን።

٧٩ سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ

79 «በዓለማት ውስጥ ሰላም በኑህ ላይ ይሁን።»

٨٠ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

80 እኛ ልክ እንደዚሁ መልካም ሰሪዎችን እንመነዳለን።

٨١ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

81 እርሱ ከአማኞች ባሮቻችን ነውና።

٨٢ ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

82 ከዚያም ሌሎችን አሰመጥን።

٨٣ وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ

83 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ! ) ኢብራሂምም በእርግጥ ከወገኖቹ አንዱ ነው።

٨٤ إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

84 ወደ ጌታው በቅን ልብ በመጣ ጊዜ የሆነውን (አስታውስ)።

٨٥ إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ

85 ለአባቱና ለህዝቦቹ ባለ ጊዜ: «ምንን ትገዛላችሁ?

٨٦ أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ

86 «ለቅጥፈት ብላችሁ ከአላህ ሌላ አማልክትን ትሻላችሁን?

٨٧ فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

87 «በዓለማቱ ጌታስ ሀሳባችሁ ምንድ ነው?»

٨٨ فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

88 በከዋክብት መመልከትን ተመለከተ።

٨٩ فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

89 «እኔ በሽተኛ ነኝ» አለ።

٩٠ فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

90 እነርሱም ከእርሱ የሸሹ ሆነው ሄዱ።

٩١ فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

91 ከዚያ እሱ ወደ አማልዕክቶቻቸው ተዘነበለ፤ (እንዲህ) አለም፡- «አትበሉም እንዴ?

٩٢ مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ

92 «ምንም የማትናገሩበትስ ምን ምክኒያት አላችሁ?»

٩٣ فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ

93 በቀኝ (እጁ) የሚመታቸዉም ሆኖ በእነርሱ ላይ በድብቅ ተዘነበለ።

٩٤ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

94 ወደ እርሱም ሰዎቹ እየሮጡ መጡ።

٩٥ قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

95 አለ: «የምትጠርቡትን ትገዛላችሁን?

٩٦ وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

96 «አላህ እናንተንም ሆነ የምትሰሩትን ሁሉ የፈጠረ ሲሆን» አላቸው።

٩٧ قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ

97 «ለእርሱም ግንብን ገንቡ በእሳት ነበልባል ውስጥ ጣሉትም።» አሉ።

٩٨ فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ

98 በእርሱ ላይ ተንኮልን አስቡ ወራዶችም አደረግናቸው።

٩٩ وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

99 አለም፡- «እኔ ወደ ጌታየ ሂያጅ ነኝ፤ በእርግጥ ይመራኛልና።

١٠٠ رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

100 «ጌታየ ሆይ! ከመልካሞቹ የሆነን (ልጅ) ስጠኝ።»

١٠١ فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

101 ታጋሽ በሆነ ልጅም አበሰርነው።

١٠٢ فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

102 ከእርሱ ጋርም (ለስራ) በደረሰ ጊዜ «ልጄ ሆይ! እኔ በህልሜ እኔ የማርድህ ሆኜ አያለሁ፤ ተመልከትም፤ ምን ትላለህ?» አለው። «አባቴ ሆይ! የታዘዝከውን ስራ፤ አላህ ቢሻ ከታጋሾች ሆኜ ታገኘኛለህ።» አለ።

١٠٣ فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

103 ሁለቱም ትዕዛዙን በተቀበሉና በግንባሩም ጎን ላይ በጣለው ጊዜ (የሆነው ሆነ)።

١٠٤ وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

104 ጠራነዉም: «ኢብራሂም ሆይ!

١٠٥ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

105 «ራዕዩን በርግጥ እውን አደረግክ።» እኛ ልክ እንደዚሁ መልካም ሰሪዎችን እንመነዳለን።

١٠٦ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

106 ይህ እርሱ በእውነት ግልጽ ፈተና ነው።

١٠٧ وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

107 በታላቅ የእርድ መስዋዕትም ቤዛ አደረግንለት።

١٠٨ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

108 በእርሱም ላይ በኋለኞቹ ህዝቦች ውስጥ መልካም ዝናን አስቀረንለት።

١٠٩ سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

109 ሰላም በኢብራሂም ላይ ይሁን።

١١٠ كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

110 ልክ እንደዚሁ መልካም ሰሪዎችን ሁሉ እንመነዳለን።

١١١ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

111 እርሱ በእርግጥ ካመኑት ባሮቻችን ነው።

١١٢ وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ

112 በኢስሐቅም አበሰርነው። ከመልካሞች የሆነ ነብይ ሲሆን።

١١٣ وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ

113 በእርሱና በኢስሐቅ ላይም ባረክን። ከሁለቱም ዘሮች በጎ ሰሪ አለ። ነፍሱን በግልጽ በዳይም አለ።

١١٤ وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

114 በሙሳና በሀሩን ላይ በእርግጥ ለገስን።

١١٥ وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

115 እነርሱንም ሆነ ህዝቦቻቸውንም ከታላቅ ጭንቅ አዳንን።

١١٦ وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

116 ረዳናቸውም፤ እነርሱ አሸናፊዎቹ ሆኑ።

١١٧ وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ

117 በጣም የተብራራውንም መጽሐፍ ሰጠናቸው።

١١٨ وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ

118 ቀጥተኛውንም መንገድ መራናቸው።

١١٩ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ

119 በሁለቱም ላይ በኋለኞቹ ህዝቦች ውስጥ መልካም ዝናን ተውንላቸው።

١٢٠ سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

120 ሰላም በሙሳና በሀሩን ላይ ይሁን።

١٢١ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

121 እኛ ልክ እንደዚሁ በጎ አድራጊዎችን ሁሉ እንመነዳለን።

١٢٢ إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

122 ሁለቱም በእርግጥ ካመኑት ባሮቻችን ናቸው።

١٢٣ وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

123 ኢልያስም በእርግጥ ከመልዕክተኞቹ ነው።

١٢٤ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ

124 ለህዝቦቹም ባለ ጊዜ (አስታውስ) «አላህን አትፈሩምን?

١٢٥ أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ

125 «በዕል የተባለውን ጣዖት ትገዛላችሁ? ከቅርፅ ሰጪዎች ሁሉ በላጭ የሆነውን አምላክ ትተዋላችሁን?

١٢٦ اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

126 «አላህን ጌታችሁና የቀድሞዎቹ አባቶቻችሁንም ጌታ ትተዋላችሁን?»

١٢٧ فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

127 አስተባበሉትም ስለዚህ እነርሱ ለቅጣት የሚጣዱ ናቸው።

١٢٨ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

128 ምርጥ የሆኑት የአላህ ባሮች ብቻ ሲቀሩ።

١٢٩ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

129 በእርሱም ላይ በኋለኞቹ ህዝቦች ውስጥ መልካም ዝናን ተውንለት።

١٣٠ سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ

130 ሰላም በኢልያስ ላይ ይሁን፤

١٣١ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

131 እኛ ልክ እንደዚሁ መልካም ሰሪዎችን እንመነዳለን።

١٣٢ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

132 እርሱ በእርግጥ ከምዕመናን ባሮቻችን ነው።

١٣٣ وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

133 ሉጥም በእርግጥ ከመልዕክተኞቹ ነው።

١٣٤ إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ

134 እርሱንና ቤተሰቦቹን ሁሉንም በአዳናቸው ጊዜ (የሆነዉን አስታውስ)።

١٣٥ إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ

135 በቅጣቱ ውስጥ ከቀሪዎቹ የሆነችው አሮጊት ብቻ ስትቀር።

١٣٦ ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ

136 ከዚያም ሌሎቹን አጠፋን።

١٣٧ وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ

137 (የመካ ሰዎች ሆይ!)፤ እናንተም በእነርሱ (መኖሪያዎች) ላይ ያነጋችሁ ስትሆኑ ታልፋላችሁ።

١٣٨ وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

138 በሌሊትም ታልፋላችሁ። ልብ አታደርጉምን?

١٣٩ وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

139 ዩኑስም በእርግጥ ከመልዕክተኞቹ ነው።

١٤٠ إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

140 ወደ ተሞላው መርከብ በኮበለለ ጊዜ አስታውስ።

١٤١ فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ

141 እጣም ተጣጣለ፤ ከተሸነፉትም ሆነ።

١٤٢ فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

142 እርሱም ተወቃሽ ሲሆን ዐሳ ነባሪው ዋጠው።

١٤٣ فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

143 እርሱ ለጌታው ከአወዳሾቹ ባልሆነ ኖሮ

١٤٤ لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

144 እስከሚቀሰቀሱበት ቀን ድረስ በሆዱ ውስጥ በቆየ ነበር።

١٤٥ فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

145 እርሱ በሽተኛ ሆኖ በቃይ በሌለው ባህር ዳርቻ ላይ ጣልነዉም።

١٤٦ وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ

146 በእርሱም ላይ በአጠገቡ ከቅል የሆነችን ዛፍ አበቀልን።

١٤٧ وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

147 ወደ መቶ ሺህ ሰዎችም ላክነው፤ ከቶውንም ይጨምራሉ።

١٤٨ فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ

148 አመኑም። እስከ ጊዜው ድረስም አጣቀምናቸው።

١٤٩ فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ

149 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) የመካን ሰዎች ጠይቃቸዉም: «ለጌታህ ሴት ልጆች ለእነርሱም ወንዶች ልጆች ይኖራሉን?

١٥٠ أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ

150 «ወይስ እነርሱ የተገኙ (የሚመለከቱ) ሆነው መላዕክትን ሴቶች አድርገን ፈጠርን?»

١٥١ أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

151 አስተውሉ! እነርሱ ከቅጥፈታቸው የተነሳ ይላሉ:

١٥٢ وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

152 ፡- «አላህ (መላዕክትን) ወለደ።» እነርሱም በእርግጥ ውሸታሞች ናቸው።

١٥٣ أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ

153 በወንዶች ልጆች ላይ ይልቅ ሴቶች ልጆችን መረጠን?

١٥٤ مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

154 ምን ሆናችሁ? እንዴት ትፈርዳላችሁ!

١٥٥ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

155 አትገነዘቡምን?

١٥٦ أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ

156 ወይስ ለእናንተ ግልጽ አስረጂ አላችሁን?

١٥٧ فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

157 «እውነተኞች እንደሆናችሁ መጽሐፋችሁን አምጡ» (በላቸው)።

١٥٨ وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

158 በአላህና በአጋንንት መካከልም ዝምድናን አደረጉ። አጋንንትም ሆኑ ይህን ባዩች በእሳት የሚጣዱ መሆናቸውን በእርግጥ አውቀዋል።

١٥٩ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

159 አላህ ከሚሉት (ከሚገልጹት) ሁሉ ጠራ።

١٦٠ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

160 ግን የተመረጡት የአላህ ባሮች (በአላህ ላይ አይዋሹም)።

١٦١ فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

161 (ካሐዲያን ሆይ!) እናንተም የምትገዟቸዉም ሁሉ፤

١٦٢ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ

162 በእርሱ በአላህ ላይ አንድንም አጥማሚዎች አይደላችሁም

١٦٣ إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ

163 ያንን እርሱ ገሀነም ገቢ የሆነውን ቢሆን እንጂ (አጥማሚዎች አይደላችሁም)።

١٦٤ وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ

164 (መላእክቶችም አሉ) «ከእኛ አንድም የለም፤ ለእርሱ የታወቀ ደረጃ ያለው ቢሆን እንጅ።

١٦٥ وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ

165 «እኛም ጌታን ለመገዛት ተሰላፊዎቹ እኛ ነን።

١٦٦ وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ

166 «እኛም አላህን አጥሪዎቹ እኛው ነን።»

١٦٧ وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ

167 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) እነርሱ (ከሓዲያን) በእርግጥ ይሉ ነበር:

١٦٨ لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ

168 «ከቀድሞዎቹ መጽሐፍ ገሳጭ መጽሐፍ እኛ ዘንድ በነበረ ኖሮ

١٦٩ لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

169 «የአላህ ምርጦች ባሮች በሆን ነበር።»

١٧٠ فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

170 ግን (ቁርኣኑ በመጣላቸው ጊዜ) በእርሱ ላይ ካዱ። ወደ ፊትም በእርግጥ ያውቃሉ።

١٧١ وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ

171 የእርዳታ ቃላችንም መልዕክተኞች ለሆኑት ባሮቻችን በእውነት አልፋለች።

١٧٢ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ

172 እነርሱ ተረጂዎቹ እነርሱ ብቻ ናቸው።

١٧٣ وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ

173 ሰራዊቶቻችንም በእርግጥ አሸናፊዎቹ እነርሱ ናቸው።

١٧٤ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

174 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) ከእነርሱም ከመካ ከሓዲያን እስከ ጥቂት ጊዜ ድረስ ዙር ተዋቸው።

١٧٥ وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

175 ተመልከታቸዉም ወደፊትም የሚደርስባቸውን ያያሉ።

١٧٦ أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

176 በቅጣታችንም ያቻኩሉናልን?

١٧٧ فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ

177 በቀያቸዉም በወረደ ጊዜ የተስፈራሪዎቹ ንጋት ከፋ!

١٧٨ وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

178 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) እነርሱን እስከ ጥቂት ጊዜ ድረስ ተዋቸው።

١٧٩ وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

179 ተመልከትም በእርግጥም ያያሉ።

١٨٠ سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

180 (መልዕክተኛችን ሙሐመድ ሆይ!) የማሸነፍ ጌታ የሆነው ጌታህ ከሚሉት ሁሉ ጠራ።

١٨١ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ

181 በመልዕክተኞቹም ላይ ሰላም ይሁን።

١٨٢ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

182 ምስጋና ሁሉም ለዓለማት ጌታ ለሆነው ለአላህ ብቻ ይገባው።