وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
শপত নিৰ্মমভাৱে উৎপটনকাৰীসকলৰ।
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
(আৰম্ভ কৰিছোঁ) পৰম কৰুণাময় পৰম দয়ালু আল্লাহৰ নামত।
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
শপত নিৰ্মমভাৱে উৎপটনকাৰীসকলৰ।
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا
শপত মৃদুভাৱে বন্ধনমূক্তকাৰীসকলৰ।
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا
শপত তীব্ৰগতিত সাঁতুৰি ফুৰাসকলৰ।
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا
আৰু দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়ি যোৱাসকলৰ।
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا
তাৰ পিছত যাৱতীয় কাম নিৰ্বাহকাৰীসকলৰ।
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
সেইদিনা কম্পনকাৰীয়ে প্ৰকম্পিত কৰিব।
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
তাক অনুসৰণ কৰিব পৰবৰ্তী কম্পনকাৰীয়ে।
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
সেইদিনা কিছুমান হৃদয়, ভয়ত সন্ত্ৰস্ত হ’ব।
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
সিহঁতৰ দৃষ্টিসমূহ আতংকিত হৈ নত হ’ব।
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
সিহঁতে কয়, ‘আমি আকৌ আগৰ অৱস্থালৈ উভতি যামনে?
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً
যেতিয়া আমি চূৰ্ণবিচূৰ্ণ অস্থিত পৰিণত হম’?
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
সিহঁতে কয়, ‘যদি এইটোৱে হয় তেন্তে এইটো এটা ক্ষতিকৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন’।
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
প্ৰকৃততে এইটো এটা মহাগৰ্জন মাত্ৰ।
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
তৎক্ষণাত ভূ-পৃষ্ঠত সিহঁতৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ব।
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ
মূছাৰ ঘটনা সম্পৰ্কে তুমি অৱগত হৈছানে?
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতিপালকে তেওঁক পৱিত্ৰ তুৱা উপত্যকাত মাতি কৈছিল,
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ
‘ফিৰআউনৰ ওচৰলৈ যোৱা, নিশ্চয় সি সীমালংঘন কৰিছে,
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ
এতেকে তাক গৈ কোৱা ‘তুমি পৱিত্ৰ হ’ব বিচৰানে?
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ
আৰু মই তোমাক তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ পিনে পথপ্ৰদৰ্শন কৰোঁ, যাতে তুমি তেওঁক ভয় কৰা’।
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ
তাৰ পিছত, তেওঁ তাক মহা নিদৰ্শন দেখুৱালে।
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
কিন্তু সি অস্বীকাৰ কৰিলে আৰু অমান্য কৰিলে।
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ
তাৰ পিছত সি পিছফালে উভতি প্ৰতিবিধানত সচেষ্ট হ’ল।
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
তাৰ পিছত সকলোকে একত্ৰিত কৰি ঘোষণা কৰিলে,
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ
আৰু ক’লে, ‘ময়ে তোমালোকৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰতিপালক’।
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ
অৱশেষত আল্লাহে তাক আখিৰাত আৰু পৃথিৱীৰ দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি প্ৰদান কৰিলে।
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ
নিশ্চয় যিয়ে ভয় কৰে তাৰ বাবে ইয়াত শিক্ষা আছে।
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا
তোমালোকক সৃষ্টি কৰাটো কঠিন নে আকাশ সৃষ্টি কৰা কঠিন? তেৱেঁই ইয়াক নিৰ্মান কৰিছে।
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا
তেৱেঁই ইয়াৰ চালিখনক সুউচ্চ কৰিছে আৰু সুবিন্যস্ত কৰিছে।
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا
আৰু তেৱেঁই ইয়াৰ ৰাতিক কৰিছে অন্ধকাৰ আৰু প্ৰকাশ কৰিছে পূৰ্বাহ্নৰ পোহৰ।
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا
তাৰ পিছত, তেওঁ পৃথিৱীখনক বিস্তৃত (বাসোপযোগী) কৰিছে।
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا
তেৱেঁই তাৰ পৰা উলিয়াইছে পানী আৰু তৃণভূমি,
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا
আৰু পৰ্বতসমূহক তেৱেঁই স্থাপন কৰিছে,
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
এইবোৰ হৈছে তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ ঘৰচীয়া জন্তুবোৰৰ বাবে জীৱনোপকৰণ।
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ
আৰু যিদিনা মহাসংকট উপস্থিত হ’ব,
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ
সেইদিনা মানুহে স্মৰণ কৰিব যিটো সি (বিগত দিনত) কৰিছে,
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ
আৰু দৰ্শকসকলৰ বাবে জাহান্নাম প্ৰকাশ কৰা হ’ব।
فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ
এতেকে যিয়ে সীমালংঘন কৰে,
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
আৰু পৃথিৱীৰ জীৱনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে,
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
নিশ্চয় জাহান্নামেই হ’ব তাৰ আবাসস্থল।
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ
আৰু যিয়ে তাৰ প্ৰতিপালকৰ সন্মুখত থিয় হ’বলৈ ভয় কৰে আৰু কুপ্ৰবৃত্তিৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখে,
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
নিশ্চয় জান্নাতেই হ’ব তেওঁৰ আবাসস্থল।
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا
সিহঁতে তোমাক ক্বিয়ামত সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন কৰে যে, ই কেতিয়া সংঘটিত হ’ব?
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا
সেইটো আলোচনা কৰাৰ (প্ৰকৃত) জ্ঞান তোমাৰ আছেনে?
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا
ইয়াৰ প্ৰকৃত জ্ঞান আছে (কেৱল) তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতহে;
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا
যিয়ে ইয়াক ভয় কৰে তুমি কেৱল তাৰ বাবে সতৰ্ককাৰী।
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا
যিদিনা সিহঁতে ইয়াক দেখিবলৈ পাব, সেইদিনা সিহঁতৰ এইটো ধাৰণা হ’ব যে, সিহঁতে পৃথিৱীত কেৱল এটা সন্ধিয়া অথবা এটা প্ৰভাততকৈ বেছি সময় অৱস্থান কৰা নাছিল।