سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
القرآن الكريمAbdolMohammad Ayati
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ
آن كه آفريد و درستاندام آفريد.
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ
و آن كه اندازه معين كرد. سپس راه نمود.
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ
و آن كه چراگاهها را رويانيد،
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ
سپس خشك و سياه گردانيد.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ
زودا كه براى تو بخوانيم، مباد كه فراموش كنى.
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
مگر آنچه خدا بخواهد. اوست كه آشكارا و نهان را مىداند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
و تو را به كيش آسان توفيق دهيم.
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ
اگر پند دادنت سود كند، پند ده.
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ
آن كه مىترسد، پند مىپذيرد.
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى
و بدبخت از آن دورى مىگزيند:
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ
آن كه به آتش بزرگ جهنم درافتد،
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
و در آنجا نه بميرد و نه زنده باشد.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ
هر آينه پاكان رستگار شدند؛
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ
آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
آرى، شما زندگى اين جهان را بر مىگزينيد،
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ
حال آنكه آخرت بهتر و پايندهتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ
اين سخن در صحيفههاى نخستين است:
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ
صحيفههاى ابراهيم و موسى.