تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
بریده باد دو دست ابولهب، و مرگ بر او باد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
بریده باد دو دست ابولهب، و مرگ بر او باد.
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ
دارایی او و آنچه اندوخت، سودش نکرد.
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ
بزودی در آتشی پرزبانه درآید.
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ
و زنش، آن هیمهکش [آتش فروز]،
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ
بر گردنش طنابی از لیف خرماست.