إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
آنگاه که خورشید به هم درپیچد،
The Rolling · at-Takwir · سورة التكوير · 29 ayahs
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
و آنگه که ستارگان همی‌تیره شوند،
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
و آنگاه که کوهها به رفتار آیند.
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
وقتی شتران ماده وانهاده شوند،
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
و آنگه که وحوش را همی‌گرد آرند،
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
دریاها آنگه که جوشان گردند،
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
و آنگاه که جانها به هم درپیوندند،
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ
پرسند چو زان دخترک زنده به‌گور:
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
به کدامین گناه کشته شده است؟
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
و آنگاه که نامه‌ها زهم بگشایند،
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
و آنگاه که آسمان زجا کنده شود،
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
و آنگه که جحیم را برافروزانند،
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
و آنگه که بهشت را فرا پیش آرند،
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ
هر نَفْس بداند چه فراهم دیده.
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ
نه، نه! سوگند به اختران گردان،
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ
[کز دیده] نهان شوند و از نو آیند،
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ
سوگند به شب چون پشت گرداند،
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ
سوگند به صبح چون دمیدن گیرد،
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
که [قرآن] سخن فرشته بزرگواری است.
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
نیرومند [که] پیش خداوند عرش، بلندپایگاه است.
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است.
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ
و رفیق شما مجنون نیست؛
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ
و قطعاً آن [فرشته وحی] را در افق رخشان دیده.
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ
و او در امر غیب بخیل نیست.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ
و [قرآن] نیست سخن دیو رجیم.
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
پس به کجا می‌روید؟
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
این [سخن] بجز پندی برای عالمیان نیست؛
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ
برای هر یک از شما که خواهد به راه راست رود.
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست.