وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ
و تو چه دانی که اختر شبگرد چیست؟
النَّجْمُ الثَّاقِبُ
آن اختر فروزان.
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ
هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانی بر او [گماشته شده] است.
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ
پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ
از آب جهندهای خلق شده،
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ
[که] از صلب مرد و میان استخوانهای سینه زن بیرون میآید.
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ
در حقیقت، او [= خدا] بر بازگردانیدن وی بخوبی تواناست.
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ
آن روز که رازها [همه] فاش شود،
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ
پس او را نه نیرویی ماند و نه یاری.
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ
سوگند به آسمان بارشانگیز،
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ
سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت]،
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ
[که] در حقیقت، قرآن گفتاری قاطع و روشنگر است؛
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ
و آن شوخی نیست.
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا
آنان دست به نیرنگ میزنند.
وَأَكِيدُ كَيْدًا
و [من نیز] دست به نیرنگ میزنم.
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا
پس کافران را مهلت ده، و کمی آنان را به حال خود واگذار.