The Sun · ash-Shams · سورة الشمس · 15 ayahs

١وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

۱سوگند به خورشید و تابندگی‌اش،

٢وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

۲سوگند به مه چون پی [خورشید] رود.

٣وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

۳سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند،

٤وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

۴سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد،

٥وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

۵سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت،

٦وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

۶سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد،

٧وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

۷سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد؛

٨فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

۸سپس پلیدکاری و پرهیزگاری‌اش را به آن الهام کرد،

٩قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

۹که هر کس آن را پاک گردانید، قطعاً رستگار شد،

١٠وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

۱۰و هر که آلوده‌اش ساخت، قطعاً درباخت.

١١كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

۱۱[قوم‌] ثمود به سبب طغیان خود به تکذیب پرداختند.

١٢إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

۱۲آنگاه که شقی‌ترینشان بر[پا] خاست.

١٣فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

۱۳پس فرستاده خدا به آنان گفت: «زنهار! ماده‌شتر خدا و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».

١٤فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

۱۴و[لی‌] دروغزنش خواندند و آن [ماده‌شتر] را پی کردند، و پروردگارشان به [سزای‌] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاک یکسان کرد.

١٥وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

۱۵و از پیامد کار خویش، بیمی به خود راه نداد.