لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
نه، سوگند به این بلد (مکّه معظّم و مسجد کعبه محترم).
القرآن الكريمMahdi Elahi Ghomshei
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
نه، سوگند به این بلد (مکّه معظّم و مسجد کعبه محترم).
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
و حال آنکه تو (ای رسول گرامی) در این بلد منزل داری.
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
و قسم به پدر (بزرگوار انسان، آدم صفی) و فرزندان (خدا پرست) او.
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ
که ما انسان را به حقیقت در رنج و مشقّت آفریدیم (و به بلا و محنتش آزمودیم).
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
آیا انسان پندارد که هیچ کس بر او توانایی ندارد؟
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا
میگوید: من مال بسیاری تلف کردم.
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ
آیا پندارد احدی او را ندیده (و افکار و اعمال بدش را ندانسته و ریا و نفاقش را نمیداند).
أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ
آیا ما به او دو چشم عطا نکردیم؟
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ
و زبان و دو لب به او ندادیم؟
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ
و راه خیر و شر را به او ننمودیم؟
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ
باز هم به عقبه (تکلیف) تن در نداد.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ
و چگونه توان دانست که آن عقبه (تکلیف و ایمان) چیست؟
فَكُّ رَقَبَةٍ
آن بنده (در راه خدا) آزاد کردن است.
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ
و طعام دادن در روز قحطی و گرسنگی است.
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ
به یتیم خویشاوندان خود.
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ
یا به فقیر مضطرّ خاک نشین.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ
و آن گاه هم از آنان باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به اهمیتت صبر و مهربانی با خلق سفارش میکنند.
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ
که آنها اهل یمین و سعادتند (و نامه عمل به دست راست گیرند).
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ
و آنان که به آیات ما (قرآن و دیگر کتب آسمانی) کافر شدند آنها اهل شومی و شقاوتند (نامه عمل به دست چپ دارند).
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ
بر آن کافران آتشی سر پوشیده (که از آن راه گریزی نیست) احاطه خواهد کرد.