قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ
بگو: ای کافران! [[«الْکَافِرُونَ»: بیباوران.]]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندهی مهربان.
قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ
بگو: ای کافران! [[«الْکَافِرُونَ»: بیباوران.]]
لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ
آنچه را که شما (بجز خدا) میپرستید، من نمیپرستم. [[«مَا»: آنچه. موصول است.]]
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ
و شما نیز نمیپرستید آنچه را که من میپرستم. [[«مَا»: آنچه. مراد خدا است. در قرآن از خدا به «مَنْ»، (نگا: ملک / 16) و به «مَا»، (نگا: شمس / 5 و 6) تعبیر میکنند.]]
وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ
همچنین نه من به گونهی شما پرستش را انجام میدهم. [[«مَا»: آن عبادت و پرستش که. ما، مصدریّه است.]]
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ
و نه شما به گونهی من پرستش را انجام میدهید. [[«مَا»: مصدریّه است.]]
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ
آئین خودتان برای خودتان، و آئین خودم برای خودم! [[«لَکُمْ دِینُکُمْ وَ ...»: چکیده آیات این است که: ای کافران! ما و شما، هم معبودمان جدا است و هم عبادتمان متفاوت است (نگا: یونس / 41، شعراء / 216).]]