الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ
الر الف لام راء این آیات کتاب آسمانی و قرآن مبین است
القرآن الكريمBaha'oddin Khorramshahi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ
الر الف لام راء این آیات کتاب آسمانی و قرآن مبین است
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ
چه بسا کافران آرزو کنند که کاش مسلمان بودند
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
رهایشان کن تا بخورند و بهرهمند شوند، و آرزوها سرگرمشان بدارد، زودا که بدانند
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ
و ما [اهل] هیچ شهری را نابود نکردیم مگر آنکه اجل مکتوب و معینی داشت
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ
هیچ امتی از اجلش پیش و پس نیفتد
وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ
و گفتند ای کسی که قرآن بر او نازل شده است، به یقین تو دیوانهای
لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
و اگر راست میگویی چرا فرشتگان را برای ما نمیآوری؟
مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ
[باید بدانند که] ما فرشتگان را جز به حق نازل نمیکنیم، و در آن صورت هم [که نازل کنیم] مهلت نخواهند یافت
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
همانا ما قرآن را نازل کردهایم و ما خود نگهبان آنیم
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ
و به راستی پیش از تو [پیامبرانی] به میان امتهای نخستین فرستادهایم
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
و هیچ پیامبری برای آنان نیامد مگر آنکه او را ریشخند میکردند
كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ
بدینسان آن را در دل گناهکاران راه میدهیم
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ
[که] به آن ایمان نمیآورند، و سنت پیشینیان [نیز چنین] گذشته است
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ
و اگر بر آنان دری از [درهای] آسمان میگشودیم و آنان به آن عروج میکردند
لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ
باز بیشبهه میگفتند ما فقط چشمبندی شدهایم، بلکه قومی جادوزده هستیم
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ
و به راستی در آسمان برجهایی آفریدیم و آن را در چشم تماشاگران آراستیم
وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ
و از [دستبرد] هر شیطان مطرودی محفوظ داشتیم
إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ
مگر کسی که دزدانه [رازی] بشنود، که شهابی روشن در پی او خواهد افتاد
وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
و زمین را گسترانیدیم و در آن کوههای استوار در انداختیم و در آن از هر چیز سنجیدهای رویانیدیم
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ
و در آن برای شما و برای آنان که شما روزیدهشان نیستید، زیستمایهها پدید آوردیم
وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینههایش نزد ماست، و جز به اندازه معین از آن پدید نمیآوریم
وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ
و بادهای بارآور را فرستادیم و از آسمان آبی فرو فرستادیم، آنگاه شما را از آن سیراب کردیم و شما خزانهدار آن نیستید
وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ
و ماییم که زنده میداریم و میمیرانیم و ما بازمانده [جاوید]ایم
وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ
و پیشینیان و پسینیانشما را به خوبی میشناسیم
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
و بیگمان پروردگارت آنان را محشور میگرداند، که او فرزانه داناست
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ
و انسان [/ آدم] را از گل خشک بازمانده از لجنی بویناک آفریدهایم
وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ
و پیشتر جن [/ابلیس] را از آتشباد آفریده بودیم
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ
و چنین بود که پروردگارت به فرشتگان فرمود من آفریننده انسانی از گل خشک بازمانده از لجنی بویناک هستم
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ
پس چون او را سامان دادم و در آن از روح خود دمیدم در برابر او به سجده در افتید
فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ
آنگاه فرشتگان همگی سجده بردند
إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ
مگر ابلیس که از اینکه از سجدهکنندگان باشد، سر باززد
قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ
فرمود ای ابلیس تو را چه میشود که از سجدهکنندگان نیستی؟
قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ
گفت من کسی نیستم که به انسانی که از گل خشک بازمانده از لجنی بویناکش آفریدهای، سجده برم
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ
فرمود پس از آن [بهشت] بیرون شو که تو مطرودی
وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ
و تا روز جزا بر تو لعنت باد
قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ
گفت پروردگارا پس مرا تا روزی که [همگان] برانگیخته شوند، مهلت ده
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ
فرمود تو از مهلت یافتگانی
إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ
تا روز و هنگام معین
قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
گفت پروردگارا از آنجا که مرا فریفتی، در روی زمین در نظر آنان [بدی را نیک] خواهم آراست، و همگی آنان را به گمراهی خواهم کشاند
إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
مگر آن بندگان اخلاص یافتهات را
قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ
فرمود این راهی است که تا به پیشگاه من مستقیم است
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ
بدان که بر بندگان [خالص] من دست نخواهی یافت، مگر کسانی از گمراهان که از تو پیروی کنند
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ
و بیگمان جهنم میعادگاه همگی آنان است
لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ
که هفت طبقه دارد و بخشی جدا کرده از آنان خاص هر طبقه است
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
[اما] پرهیزگاران در باغها[ی بهشتی] و چشمهسارانند
ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ
[به آنان گویند] به سلامت و در امن و امان به آنجا درآیید
وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ
و از سینههای آنان هر گونه کینهای را میزداییم، و دوستانه بر تختها رویاروی بنشینند
لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ
نه به آنان در آنجا خستگی و ماندگی رسد، و نه از آنجا بیرونشان کنند
نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
به بندگان من خبر ده که من آمرزگار مهربانم
وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ
و [در جای خود] عذاب من هم عذابی دردناک است
وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ
و به آنان از مهما[نا]ن ابراهیم خبر ده
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ
هنگامی که [فرشتگان] بر او وارد شدند و سلام گفتند، گفت ما از شما هراسانیم
قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ
گفتند مترس ما تو را به فرزندی دانا بشارت میدهیم
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
گفت با وجود اینکه پیری من بالا گرفته است به من بشارت میدهید، چگونه بشارتی به من میدهید؟
قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ
گفتند ما به راستی و درستی به تو بشارت میدهیم، از نومیدان مباش
قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ
گفت و جز گمراهان کسی از رحمت پروردگارش نومید نمیشود
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
گفت ای فرشتگان حال، کار و بار شما چیست؟
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ
گفتند ما به سروقت قومی گنهکار فرستاده شدهایم
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ
غیر از آل لوط که ما رهاننده همگی آنان هستیم
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ
مگر همسرش که مقدر کردهایم که از واپسماندگان [در عذاب] باشد
فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ
آنگاه چون فرشتگان به نزد آل لوط آمدند
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ
[لوط] گفت شما گروهی ناشناس هستید
قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ
گفتند نه، بلکه ما چیزی را که آنان در آن تردید میکردند، برای تو آوردهایم
وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ
و [همان] حق را برایت آوردهایم و ما راستگوییم
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ
پس پاسی از شب گذشته، خانوادهات را همراه ببر و از پی آنان روان شو، و هیچ یک از شما باز پس ننگرد، و به جایی که به شما دستور داده میشود روانه شوید
وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَٰلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ
و این امر را با او در میان گذاشتیم که بامدادان ریشه اینان برکنده خواهد شد
وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ
و [از سوی دیگر] مردم شهر شادی کنان باز آمدند
قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَيْفِي فَلَا تَفْضَحُونِ
[لوط] گفت اینان مهمانان من هستند، مرا رسوا مسازید
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ
و از خداوند پروا کنید و مرا خوار و خفیف مسازید
قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ
گفتند مگر تو را از [مهمان کردن] مردمان نهی نکرده بودیم؟
قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ
گفت اگر [از طریق مشروع] کاری دارید، اینها دختران من هستند
لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ
سوگند به جان تو که آنان [قوم لوط] در سر مستیشان سرگشته بودند
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ
آنگاه هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ
و آن را زیر و زبر کردیم و بر آن سنگپارههایی از سنگ گل فرو باریدیم
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ
در این امر برای اشارتدانان مایههای عبرت است
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
و [آثار] آن [شهر] بر سرراهی پایدار است
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ
بیگمان در این امر برای مؤمنان مایه عبرت است
وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ
و اهل ایکه ستمکار بودند
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ
از این روی از آنان انتقام گرفتیم و آنها بر سر راهی آشکار هستند
وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ
و به راستی که "اهل حجر" پیامبران را دروغزن شمردند
وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ
و معجزات خود را به آنان بخشیدیم ولی از آنها رویگردان بودند
وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ
و از کوهها خانههایی [برای خود] میتراشیدند که در امان بمانند
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ
آنگاه بامدادان بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت
فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
و دستاوردشان [عذاب الهی را] از آنان باز نداشت
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ
و ما آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست جز به حق نیافریدهایم، و قیامت آمدنی است، پس [از آنان] در گذر و گذشتی نیکو پیشه کن
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ
همانا پروردگارت آفرینشگر داناست
وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ
و به راستی که به تو سبعالمثانی و [همگی] قرآن عظیم را بخشیدیم
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
به چیزی که اصنافی از آنان را به آن بهرهمند گرداندهایم، چشم مدوز، و غمخوار آنان مباش و با مؤمنان فروتنی کن
وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ
و بگو منم که هشداردهنده آشکارم
كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ
همچنانکه [عذاب را] بر تفرقهگرایان نیز نازل کردهایم
الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ
کسانی که قرآن را بخش بخش کردند
فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
سوگند به پروردگارت که از همگی آنان خواهیم پرسید
عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
از آنچه میکردهاند
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
پس آنچه دستور یافتهای آشکار کن و از مشرکان روی بگردان
إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
ما تو را از [شر] ریشخندکنندگان کفایت [و حمایت] میکنیم
الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
کسانی که در جنب خداوند به خدایی دیگر قائلند، زودا که [حقیقت را] بدانند
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ
و به خوبی میدانیم که از آنچه میگویند دلتنگ میشوی
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ
پس سپاسگزارانه پروردگارت را تسبیح گوی و از ساجدان باش
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ
و پروردگارت را بپرست تا تو را مرگ فرارسد