عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ
ترشرویی کرد و روی بر تافت
القرآن الكريمBaha'oddin Khorramshahi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ
ترشرویی کرد و روی بر تافت
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ
از اینکه آن نابینا به نزد او آمد
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ
و تو چه دانی چه بسا او پاکدلی ورزد
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ
یا پندگیرد و پندش سود بخشد
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ
اما کسی که بینیازی نشان میدهد
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ
[چرا] تو به او میپردازی
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
و اگر هم پاکدلی پیشه نکند، ایرادی بر تو نیست
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ
و اما کسی که شتابان به سویت آمد
وَهُوَ يَخْشَىٰ
و او خشیت میورزد
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
تو از او به دیگری میپردازی
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
چنین نیست، آن پندآموزی است
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ
هر که خواهد آن را یاد کند
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ
در میان صحیفههای ارجمند است
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ
که بلندمرتبه است و پاک داشته
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ
به دست نویسندگانی
كِرَامٍ بَرَرَةٍ
که گرامیانند و نیکان
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ
مرگ بر انسان [کافر] چقدر کافرکیش است
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ
مگر از چه چیزی او را آفریده است
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ
او را از نطفهای آفریده است و سر و سامان بخشیده است
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ
سپس راه را بر او آسان داشته است
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ
سپس او را میرانید و او را در گور کرد
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ
سپس هر زمان که خواست او را برانگیزد
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ
حاشا، او آنچه به او فرمان داده بود، انجام نداد
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ
پس باید انسان به خوراک خویش بنگرد
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا
ما آب را به فراوانی فرو ریختهایم
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا
سپس زمین را به نیکی برشکافتهایم
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
و در آن دانه [ها] رویاندهایم
وَعِنَبًا وَقَضْبًا
و نیز انگور و سبزیجات
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
و درخت زیتون و خرما
وَحَدَائِقَ غُلْبًا
و بوستانهای انبوه
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا
و میوه و علف
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
کالایی برای شما و برای چارپایانتان
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ
چون بانگ گوشفرسا در آید
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
روزی که انسان از برادرش بگریزد
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ
و از مادرش و پدرش
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ
و همسرش و پسرانش
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
برای هر کس از آنان در چنین روز کاری باشد که او را از همه باز دارد
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ
در چنین روز چهرههایی تابناک باشد
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ
خندان و شادمان
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ
و در چنین روز بر چهرههایی غبار باشد
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
تیرگی آنها را فرو گیرد
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ
اینان همان کافرکیشان نافرمانند