الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ
این است آیتهای کتاب و قرآنی آشکار
القرآن الكريمMohammad Kazem Moezzi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده مهربان
الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ
این است آیتهای کتاب و قرآنی آشکار
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ
بسا دوست دارند آنان که کفر ورزیدند کاش میبودند مسلمانان
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
بگذارشان بخورند و کام روا دارند و سرگرمشان سازد آرزو پس زود است بدانند
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ
و نابود نکردیم شهری را جز آنکه بود آن را کتابی دانسته
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ
نه پیشی گیرد امّتی سرآمد خویش را و نه پس افتد
وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ
و گفتند ای آنکه فرود آورده شده است بر او قرآن همانا توئی دیوانه
لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
چرا نیاوری ما را به فرشتگان اگر هستی از راستگویان
مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ
نمیفرستیم فرشتگان را جز به حقّ و نیستند در آن هنگام مهلتدادگان
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
همانا ما فرستادیم قرآن را و همانا مائیم مر آن را نگهدارندگان
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ
و همانا فرستادیم پیش از تو در تودههای پیشینیان
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
و نیامدشان فرستادهای جز آنکه بودند بدو استهزاءکنندگان
كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ
بدینسان بمیرانیمش در دلهای گنهکاران
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ
ایمان نیارند بدان حالی که گذشت آئین پیشینیان
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ
و اگر بگشائیم بر ایشان دری را از آسمان پس آغاز کنند در آن بالا روند
لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ
هر آینه گویند جز این نیست که چشمبند شدیم بلکه مائیم گروهی جادوشدگان
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ
و همانا نهادیم در آسمان برجهائی و آراستیم آنها را برای بینندگان
وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ
و حفظ کردیم آنها را از هر شیطانی راندهشده
إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ
مگر آنکه بدزدد شنیدن را (دزدکی شنود) که در پیش افتد شهابی آشکار
وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
و زمین را گسترانیدیم و افکندیم در آن لنگرهائی و رویانیدیم در آن از هر چیزی زیبا
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ
و قرار دادیم برای شما در آن روزیهائی (زندگیهائی) و آن کس را که نیستید مرا او را روزیدهندگان
وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
و نیست چیزی جز آنکه نزد ما است گنجهایش و نفرستیمش مگر به اندازه دانسته
وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ
و فرستادیم بادها را آبستنکنندگان پس فرود آوردیم از آسمان آبی پس نوشانیدیمش به شما و نبودید آن را اندوزندگان
وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ
و همانا ما زنده کنیم و بمیرانیم و مائیم ارثبرندگان
وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ
و همانا دانستیم پیشینیان را از شما و دانستیم پس آیندگان را
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
و همانا پروردگار تو برانگیزاندشان همانا او است حکیم دانا
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ
و همانا آفریدیم انسان را از گِل خشک از گِلی تیره ریختهشده
وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ
و جن را بیافریدیم از پیش از آتشی که بوی او است کشنده
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ
و هنگامی که گفت پروردگار تو به فرشتگان که همانا منم آفریننده بشری از گِل خشک از گِلی تیرهرنگ ریختهشده
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ
پس گاهی که آراستمش و دمیدم در او از روح خویش پس بیفتید برایش سجدهکنان
فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ
پس سجده کردند فرشتگان همگی با هم
إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ
جز ابلیس که سرپیچید از آنکه باشد با سجدهکنندگان
قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ
گفت ای ابلیس چه شُدت که نبودی با سجدهکنندگان
قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ
گفت نیستم من که سجده کنم برای بشری که آفریدی او را از گِلی خشک از گل تیره ریختهشده
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ
گفت پس برون شو از آن که توئی رانده شده
وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ
و همانا بر تو است لعنت من تا روز دین
قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ
گفت پروردگارا مهلتم ده تا روزی که برانگیخته شوند
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ
گفت همانا توئی از مهلتدادگان
إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ
تا روز هنگام دانسته
قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
گفت پروردگارا بدانکه گمراهم کردی همانا آرایش دهم برای ایشان در زمین و هر آینه گمراهشان کنم همگی
إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
جز بندگان تو از ایشان آن ناآلودگان (پاکشدگان)
قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ
گفت این است راهی بر من راست
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ
که بندگانم را نباشدت بر ایشان فرمانروائیی مگر آنکه پیرویت کند از گمراهان
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ
و همانا دوزخ است وعدهگاه آنان همگی
لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ
برای آن است هفت در هر دری را است از ایشان بخشی جداگانه
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
همانا پرهیزکارانند در باغها و چشمهسارهائی
ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ
درآئیدش به سلامت بر آسودگان
وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ
و برافکندیم آنچه در سینههای ایشان است از کینه برادرانند بر تختهائی روی بروی
لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ
نزدیک بدیشان نشود رنجی و نباشند از آن برونراندگان
نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
آگهی ده بندگانم را که منم آمرزنده مهربان
وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ
و آنکه عذاب من است آن عذاب دردناک
وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ
و آگهیشان ده از میهمانان ابراهیم
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ
هنگامی که درآمدند بر او پس گفتند سلامی گفت همانا مائیم از شما هراسان
قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ
گفتند بیم مدار همانا نویدیت دهیم به فرزندی دانا
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
گفت آیا نوید دهیدم با آنکه مرا رسیده است پیری پس به چه نویدم دهید
قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ
گفتند بشارت آوردیمت به حقّ پس نباش از نومیدان
قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ
گفت کیست که نومید شود از رحمت پروردگار خویش مگر گمراهان
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
گفت پس چیست کار شما ای فرستادگان
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ
گفتند همانا فرستاده شدیم بسوی قومی گنهکار
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ
مگر خاندان لوط که نجات دهندهایم ایشان را همگی
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ
مگر زنش مقدّر کردیم که او است از گذشتگان
فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ
پس گاهی که آمدند خاندان لوط را فرستادگان
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ
گفت همانا شمائید گروهی ناشناختگان
قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ
گفتند بلکه آوردیمت بدانچه بودند در آن شکّ میآوردند
وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ
و آوردیمت حقّ را و همانا مائیم راستگویان
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ
پس رهسپار شو با خاندان خویش در پارهای از شب و پیروی کن پشتهای ایشان را و برنگردد از شما کسی و بگذرید آنجا که فرمان داده شوید
وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَٰلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ
و بگذراندیم بسویش این امر را که دنباله آنان است بریده به بامداد درآیندگان
وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ
و آمدند مردم شهر شادمانیکنان
قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَيْفِي فَلَا تَفْضَحُونِ
گفت همانا اینان میهمانان منند پس رسوایم نکنید
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ
و بترسید خدا را و خوارم نسازید
قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ
گفتند آیا نهی نکردیم تو را از جهانیان
قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ
گفت اینک دختران من اگر هستید کنندگان
لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ
به جان تو اینانند در مستی خویش فروروندگان
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ
پس بگرفتشان خروش حالی که خورشید بود تابنده بر ایشان
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ
پس گردانیدیم زیرش را رویش و باریدیم بر ایشان سنگی از سجّیل
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ
همانا در این است آیتهائی برای هوشمندان
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
و همانا آن به راهی است استوار (پایدار)
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ
همانا در این است آیتی برای مؤمنان
وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ
و هر چند بودند یاران اَیکه همانا ستمگران
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ
پس کین کشیدیم از ایشان و همانا آنانند پیشوائی آشکار
وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ
و همانا تکذیب کردند یاران حَجر فرستادگان را
وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ
و آوردیمشان آیتهای خویش را پس بودند از آنها رویگردانان
وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ
و بودند میتراشیدند از کوهها خانههائی بر آسودگان
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ
پس بگرفتشان خروش گاهی که بودند بامدادکنندگان
فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
پس بینیاز نکرد از ایشان چیزی آنچه بودند فراهم میآوردند
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ
و نیافریدیم آسمانها و زمین را و آنچه میان آنها است جز به حقّ و همانا ساعت است آینده پس بگذر گذشتی نکو
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ
همانا پروردگار تو است آفریننده دانا
وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ
و همانا آوردیم تو را هفت تا از بندها و قرآنی بزرگ
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
باز مکن (برمکش) دیدگان خویش را بسوی آنچه بهره دادیم مردانی از ایشان را و اندوهگین نباش بر آنان و بخوابان بال خویش را برای مؤمنان
وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ
و بگو منم همانا آن بیمدهنده آشکار
كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ
بدانسان که فرستادیم بر بخشکنندگان
الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ
آنان که گردانیدند قرآن را بخشهایی
فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
پس سوگند به پروردگارت همانا بپرسیمشان همگی
عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
از آنچه بودند میکردند
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
پس بانگ درده بدانچه مأمور شوی و روی برگردان از شرکورزان
إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
همانا ما نگهداشتیمت از استهزاءکنندگان
الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
آنان که قرار دهند با خدا خداوند دیگری پس زود است بدانند
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ
و همانا میدانیم تو را تنگ همیآید سینه بدانچه گویند
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ
پس تسبیح کن به سپاس پروردگار خویش و باش از سجدهکنندگان
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ
و پرستش کن پروردگار خویش را تا بیایدت یقین