The Rupture · al-Inshiqaq · سورة الانشقاق · 25 ayahs

القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداى بخشاينده مهربان

إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ

آنگاه كه آسمان شكافته شود.

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

و به پروردگار خود گوش سپارد و فرمان برد و اين سزاوار اوست.

وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ

و آنگاه كه زمين كشيده و گسترده شود- به اينكه كوه‌ها از ميان برداشته و زمين هموار گردد-.

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ

و آنچه را درون خود دارد- مُردگان- بيرون افكند و تهى گردد.

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

و به پروردگار خود گوش سپارد و فرمان برد و اين سزاوار اوست.

يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ

اى آدمى، همانا تو به سوى پروردگارت سخت كوشنده و رونده‌اى، پس او را ديدار خواهى كرد.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ

پس آن كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود،

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا

زودا كه با او حساب كنند حسابى آسان.

وَيَنْقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا

و شادان به سوى كسان خويش- از مؤمنان و بهشتيان- باز گردد.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ

و اما آن كه كارنامه‌اش از پشت سرش داده شود،

فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا

پس زودا كه به هلاكت و نابودى- و گفتن واى بر من- فرياد برآرد

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا

و به آتش افروخته و سوزان در آيد.

إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا

همانا وى در ميان كسان خود [به ناروا] شادان بود.

إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ

همانا او مى‌پنداشت كه هرگز باز نخواهد گشت،

بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا

آرى، همانا خدايش به وى- و كردارش- بينا بود.

فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ

پس سوگند مى‌خورم به شفق- سرخى بعد از غروب آفتاب كه در مغرب ديده مى‌شود-.

وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ

و سوگند به شب و آنچه فراهم آرد و فرو پوشد- شبانگاه كه چارپايان و جانوران در آرامگاه خود گرد آيند-.

وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ

و سوگند به ماه آنگاه كه [فروغش‌] كامل گردد- شب چهاردهم-،

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ

كه هر آينه شما حالى را از پس حالى- از مرگ و بعث و حساب و ...- پشت سر مى‌گذاريد.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

پس آنان را چيست كه ايمان نمى‌آورند؟!

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ۩

و چون بر آنان قرآن خوانده شود به سجده درنمى‌آيند- خضوع نمى‌كنند-؟!

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ

بلكه آنان كه كافر شدند تكذيب مى‌كنند- قرآن يا رستاخيز را-.

وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ

و خدا بدانچه در دل نهان مى‌دارند داناتر است.

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

پس آنها را به عذابى دردناك مژده ده!

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

مگر آنان كه ايمان آورده و كارهاى نيك و شايسته كرده‌اند كه ايشان را مزد بى‌پايان- يا بى‌منت- است.