Smoke · ad-Dukhan · سورة الدخان · 59 ayahs

١حم

۱حم [حا. میم].

٢وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ

۲و سوگند به کتاب روشنگر.

٣إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ

۳[که] ما قرآن را در شب مبارک [و فرخندۀ قدر] نازل کردیم [زیرا] که ما [همواره] هشداردهنده بوده‌ایم.

٤فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ

۴در آن [شب،] هر امر مهمى فیصله مى‌یابد [و تدبیر می‌شود].

٥أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ

۵[این‌] كارى است [كه‌] از جانب ما [صورت مى‌گیرد] بى‌گمان، ما فرستنده[ی پیامبران] بوده‌ایم.

٦رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

۶به عنوان رحمتى از پروردگارت. بی‌تردید، او شنوای داناست.

٧رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ

۷پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر [به این حقیقت] یقین دارید [به الله و پیامبرش ایمان بیاورید].

٨لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

۸هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست؛ زندگی می‌بخشد و می‌میراند؛ پروردگار شما و نیاکان شماست؛

٩بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ

۹ولى مشرکان تردید دارند و سرگرم [لذت‌های دنیا] و بازى هستند.

١٠فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ

۱۰پس [ای پیامبر] منتظر روزی باش که آسمان، دودی آشکار [پدید] آورد.

١١يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ

۱۱که [تمام] مردم را فرامی‌گیرد. این عذابی دردناک است.

١٢رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ

۱۲[آنگاه کافران می‌گویند:] «پروردگارا، [این] عذاب را از ما برطرف کن که ایمان آورده‌ایم».

١٣أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ

۱۳چگونه [و از کجا] پند می‌پذیرند در حالی که [پیشتر،] پیامبر روشنگر به سویشان آمده بود؟

١٤ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ

۱۴اما از او روی گرداندند و گفتند: «[او] آموزش‌یافته‌ای دیوانه است».

١٥إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ

۱۵[براى آزمایش شما] زمانى ‌اندک عذاب را برمى‌داریم؛ و[لى] شما [به کفرِ خویش] بازمى‌گردید.

١٦يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ

۱۶روزی که سخت بر آنان می‌تازیم. [آری،] ما [از کافران به خاطر کفر و تکذیبشان،] انتقام‌ می‌گیریم.

١٧وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ

۱۷پیش از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار به سویشان آمد

١٨أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

۱۸[که به آنان گفت:] «بندگان الله [= بنی‌اسرائیل‌] را به من بسپارید که من پیامبری امین برایتان هستم.

١٩وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ

۱۹و [نیز] بر الله برتری مجویید که من دلیل روشنی برایتان آورده‌ام؛

٢٠وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ

۲۰و از اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم.

٢١وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ

۲۱اگر به من ایمان نمی‌آورید، از من کناره بگیرید [و رهایم کنید]».

٢٢فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ

۲۲آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: «[بار الها،] اینان گروهی تبهکارند».

٢٣فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ

۲۳[به موسی وحی کردیم که:] «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ زیرا [سپاه فرعون] شما را تعقیب خواهند کرد؛

٢٤وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ

۲۴و دریا را آرام پشت سر بگذار كه آنان سپاهى هستند كه غرق خواهند شد».

٢٥كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

۲۵چه بسیار باغ‌ها و چشمه‌سارها كه رها كردند [و رفتند]،

٢٦وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

۲۶و کشتزارها و قصر‌های نیکو [و زیبا]،

٢٧وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ

۲۷و نعمتی که در آن شادمان [و بهر‌ه‌مند] بودند.

٢٨كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ

۲۸[سرنوشتشان] این گونه [بود] و [تمامى] آن نعمت‌ها را به گروهى دیگر واگذاشتیم.

٢٩فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ

۲۹آسمان و زمین قطرۀ اشکی بر [نابودى] آنان نریخت و مهلتى [برای توبه] نیز نیافتند.

٣٠وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ

۳۰بی‌تردید، بنی‌اسرائیل را از عذاب خفت‌بار نجات دادیم؛

٣١مِنْ فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ

۳۱از فرعون که [رهبر] سرکشی در زمرۀ اسرافکاران بود.

٣٢وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ

۳۲ما با دانشِ خود بنی‌اسرائیل را بر مردم زمانه برترى دادیم،

٣٣وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ

۳۳و نشانه‌هایى [از قدرت خویش] در اختیارشان گذاشتیم كه آزمایشى روشن در آن بود.

٣٤إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ

۳۴این [کافران] مى‌گویند:

٣٥إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ

۳۵«جز مرگِ نخستینِ ما، هیچ [زندگیِ دیگری] نیست و هرگز برانگیخته نخواهیم شد؛

٣٦فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

۳۶و اگر راست می‌گویید، نیاکانمان را [زنده کنید و] بیاورید».

٣٧أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ

۳۷آیا اینان بهترند یا قوم [نیرومندِ] «تُبَّع» و پیشینیان آنها كه چون بزهكار بودند آنان را نابود كردیم؟

٣٨وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ

۳۸ما آسمان‌ها و زمین و آنچه را که میان آنهاست به بازی نیافریده‌ایم؛

٣٩مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

۳۹آنها را به‌حق [و با هدف] آفریده‌ایم؛ ولى بیشتر آنان نمى‌دانند.

٤٠إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ

۴۰بی‌تردید، روزِ داوری [= قیامت] وعده‌گاه همۀ آنان است.

٤١يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ

۴۱روزى كه هیچ دوستى براى دوست خود سودمند نیست و [از هیچ سو] یارى نمی‌شوند؛

٤٢إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

۴۲مگر كسى كه الله [بر او] رحم كند كه او تعالی شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

٤٣إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ

۴۳بی‌گمان، درخت زَقّوم،

٤٤طَعَامُ الْأَثِيمِ

۴۴غذای گناهکاران است.

٤٥كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ

۴۵[میوه‌اش، به سبب گرمای زیاد،] همچون مسِ گداخته در شکم‌ها می‌جوشد؛

٤٦كَغَلْيِ الْحَمِيمِ

۴۶مانند جوششِ آب داغ.

٤٧خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ

۴۷[خطاب مى‌رسد:] «آن [ستمکار] را بگیرید و به میان دوزخ درافكنید؛

٤٨ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ

۴۸آنگاه از عذاب آب داغ بر سرش فروریزید».

٤٩ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ

۴۹[در آن حال، به او گفته می‌شود:] «بچش که تو [در میان قوم خود] عزتمند و بزرگواری.

٥٠إِنَّ هَٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ

۵۰این همان [سرنوشت دردناکی] است که در موردش تردید داشتید».

٥١إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ

۵۱یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند؛

٥٢فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

۵۲در [میان] باغ‌ها و [کنار] چشمه‌سار‌های بهشت.

٥٣يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ

۵۳لباس‌هایی از دیبای نازک و دیبای ضخیم می‌پوشند، در حالى كه رویاروى یكدیگر [به صحبت] نشسته‌اند.

٥٤كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ

۵۴چنین است [وضع آنان]؛ و [نیز] حور العین را به همسری آنان درمی‌آوریم.

٥٥يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ

۵۵در آنجا هر میوه‌اى كه اراده کنند، بی‌دغدغه در اختیارشان است.

٥٦لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ

۵۶در بهشت طعم مرگ را نخواهند چشید؛ جز همان مرگ نخستین [در دنیا]؛ و [پروردگار مهربان] آنان را از مجازات دوزخ محفوظ می‌دارد.

٥٧فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

۵۷[این] بخششی است از [جانب] پروردگارت؛ و این همان کامیابی بزرگ است.

٥٨فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

۵۸[ای پیامبر،] ما قرآن را به زبان تو روان [و آسان] ساختیم؛ باشد که [مشرکان] پند گیرند.

٥٩فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ

۵۹پس در انتظار [وعده‌های الهی] باش که بی‌گمان، آنان [نیز] منتظر [شکست و مرگ تو] هستند.