وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون می‌کشند.
The Snatchers · an-Nazi'at · سورة النازعات · 46 ayahs
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا
و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی می‌گیرند.
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا
و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین و بالعکس] شناورند.
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا
و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت می‌گیرند.
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا
و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کار‌‌ها را تدبیر می‌کنند.
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
روزی که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوه‌ها و همه چیز] به لرزه درآید
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
[و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
در آن روز، دل‌هایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند.
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
و چشم‌های آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است.
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
[کافران در دنیا] می‌گفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود باز‌گردانده می‌شویم؟
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً
آیا هنگامی که استخوان‌هایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم]»؟
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
می‌گفتند: «[اگر چنین وعده‌ای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است».
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
آن [بازگشت،] تنها [به] یک بانگِ مهیب است [و بس].
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر می‌شوند.
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ
[ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود:]
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ
«به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ
و به او بگو: «آیا می‌خواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ
و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ
پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
اما او تکذیب و سرکشی کرد.
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ
سپس [به حق] پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه موسی] پرداخت.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ
و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم».
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ
الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ
بی‌گمان، در این [واقعه،] برای هر کس که [از الله] می‌ترسد، عبرتی است.
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا
آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سخت‌تر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا
سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا
و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا
و زمین را بعد از آن گسترانید،
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا
و از آن، آب [چشمه‌ها و چاه‌ها و] چراگاهش را بیرون آورد،
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا
و کوه‌ها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد.
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ
هنگامی که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ
در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاش‌های خود را به یاد می‌آورد.
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ
و جهنم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌شود.
فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ
اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
بی‌تردید، جهنم جایگاه اوست.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ
و اما کسی که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
قطعاً بهشت جایگاه اوست.
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا
[ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا
تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا
[سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست.
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا
تو فقط بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] می‌ترسند.
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا
روزی که [کافران] قیامت را ببینند، [چنین احساس می‌کنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبرده‌اند.