وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ
وای بر کم‌فروشان!
The Defrauders · al-Mutaffifin · سورة المطففين · 36 ayahs
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
[همان] کسانی که چون [برای خود] از مردم پیمانه می‌کنند، حق خود را کامل می‌گیرند،
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ
و هنگامی که [می‌خواهند] برای آنان پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند.
أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ
آیا آنها گمان نمی‌کنند که [قیامت فرا می‌رسد و از قبرها] برانگیخته می‌شوند،
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ
در روزی بزرگ؟
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ
[همان] روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
هرگز چنین نیست [که کافران پنداشته‌اند]! به راستی که نامۀ [اعمال] بدکاران در سِجّین است.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ
و تو چه دانی که سِجّین چیست؟
كِتَابٌ مَرْقُومٌ
کتابی است که [اعمال بدکاران در آن] نوشته شده است.
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
در آن روز، وای بر تکذیب‌کنندگان!
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ
همان کسانی که روز جزا را [انکار و] تکذیب می‌کنند؛
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
و جز ستمکارانِ گنهکار، [کسی] آن [روز] را تکذیب نمی‌کند.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
هنگامی که آیات ما بر او تلاوت می‌شود، می‌گوید: «[این] افسانه‌های [خیالی] گذشتگان است».
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
هرگز چنین نیست [که آنها گمان می‌کنند]؛ بلکه [به سبب] آنچه کرده‌اند، بر دل‌هایشان زنگار بسته است.
كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ
هرگز چنین نیست [که آنها می‌پندارند]. بی‌گمان، آنان در آن روز از [دیدار] پروردگار‌شان محرومند.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ
و [بعد از حساب،] مسلماً وارد دوزخ می‌شوند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
آنگاه به آنان گفته می‌شود: «این [آتش،] همان چیزی است که آن را تکذیب می‌کردید».
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
هرگز چنین نیست [که آنها می‌پندارند]؛ بی‌گمان، نامۀ [اعمال] نیکوکاران در «عِلّیین» است.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ
و تو چه دانی که «عِلّیین» چیست؟
كِتَابٌ مَرْقُومٌ
کتابی است که [اعمال نیکوکاران در آن] نوشته شده است،
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ
که مقرّبان [درگاه الهی] بر آن حاضر می‌شوند [و گواهی می‌دهند].
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
همانا نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ
بر تخت‌ها [تکیه زده و] می‌نگرند.
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
خرمی و نشاطِ نعمت [بهشت] را در چهره‌هایشان [می بینی و] می‌شناسی.
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ
آنها از شراب نابِ مُهرشده، [نوشانیده و] سیراب می‌شوند.
خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ
مُهری که بر آن نهاده شده، از مُشک است، و مشتاقان [رحمت]، در این [شراب و دیگر نعمت‌های بهشتی] باید بر یکدیگر پیشی گیرند.
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ
و آمیزه‌اش از [چشمه] تسنیم است؛
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ
[همان] چشمه‌ای که مقربان [درگاه الهی] از آن می‌نوشند.
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ
همانا کسانی که جرم و گناه مرتکب شدند، پیوسته [در دنیا] بر کسانی که ایمان آورده بودند می‌خندیدند.
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ
و هر گاه [مؤمنان] از کنار‌شان می‌گذشتند، با چشم و ابرو به هم اشاره می‌کردند [و آنان را به سُخره می‌گرفتند]؛
وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ
و چون به سوی خانوادۀ خود بازمی‌گشتند، [به خاطر تمسخرِ مؤمنان] شادمان و خندان بودند؛
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ
و هنگامی که مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند: «بی‌گمان، اینان گمراهانند»؛
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ
در حالی که آنان برای مراقبت [و نگهبانی،] بر مؤمنان فرستاده نشده بودند.
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
ولی امروز کسانی که ایمان آورده‌اند، به کافران می‌خندند.
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ
بر تخت‌های [آراسته نشسته و به نعمت‌های الهی که برترین آنها، رؤیت وجه گرامی الله است] می‌نگرند.
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ
آیا کافران [با چشیدن عذاب،] جزای آنچه را که می‌کردند دریافت نموده‌اند؟