وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ
سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ
سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ
و تو چه میدانی که ستارۀ شبگرد چیست؟
النَّجْمُ الثَّاقِبُ
[همان] ستارۀ فروزان است.
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ
هیچ کس نیست، مگر اینکه نگهبانی [از فرشتگان] بر او[گماشته شده] است.
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ
انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است:
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ
از یک آب جهنده آفریده شده
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ
که از میان [استخوانِ] پشت [مرد] و سینۀ [زن] بیرون میآید.
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ
بیگمان، الله بر بازگرداندن او [پس از مرگ] تواناست.
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ
روزی که [تمام] رازها فاش شود،
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ
[در آن روز،] انسان هیچ توان و یاوری ندارد.
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ
سوگند به آسمان پرباران
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ
و سوگند به زمینِ پرشکاف [که گیاهان از آن سر برمیآورند].
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ
[که] بیگمان، این قرآن، سخن جداکنندۀ حق از باطل است
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ
و [سخنِ] هزل و بیهوده نیست.
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا
آنان [= کافران] پیوسته حیله و نیرنگ میکنند
وَأَكِيدُ كَيْدًا
و من [نیز] حیله [و تدبیر] میکنم؛
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا
پس به کافران مهلت بده [و] اندکی رهایشان کن [تا غرق گناه باشند].