الْقَارِعَةُ
ថ្ងៃបរលោក។
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
ក្នុងព្រះនាមអល់ឡោះ មហាសប្បុរស មហាអាណិតស្រលាញ់។
الْقَارِعَةُ
ថ្ងៃបរលោក។
مَا الْقَارِعَةُ
តើអ្វីទៅជាថ្ងៃបរលោក?
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ
ហើយតើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថា អ្វីទៅជាថ្ងៃបរលោកនោះ?
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ
គឺថ្ងៃដែលមនុស្សលោកប្រៀបដូចជាសត្វមេអំបៅដែលហើរប្រសេចប្រសាច។
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ
ហើយភ្នំទាំងឡាយប្រៀបដូចជារោមសត្វដែលត្រូវគេធ្វើឱ្យប៉ើងរប៉ាត់រប៉ាយ។
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ
រីឯអ្នកដែលជញ្ជីង(ទង្វើល្អ)របស់គេធ្ងន់ជាង
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ
រូបគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងជីវិតរស់នៅមួយដ៏ជាទីគាប់ចិត្ត(ក្នុងឋានសួគ៌)។
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ
ហើយចំណែកឯជនណាដែលជញ្ជីង(ទង្វើល្អ)របស់គេស្រាលជាង
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ
កន្លែងស្នាក់អាស្រ័យរបស់គេ គឺឋាននរក។
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ
តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដឹងថា តើអ្វីទៅជាឋាននរកនោះ?
نَارٌ حَامِيَةٌ
គឺជាភ្លើងដ៏សែនក្តៅបំផុត។