وَالْفَجْرِ
Се колнам во зората,
The Dawn · al-Fajr · سورة الفجر · 30 ayahs
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1.Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот!
وَلَيَالٍ عَشْرٍ
и во десетте ноќи,
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
парни и непарни,
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
и во ноќта кога исчезнува!
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ
Зарем за паметниот тоа не е заклетва?
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Зарем не знаеш, со народот Ад, Господарот твој што стори;
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
и со жителите на Ирем, кои имаа градби со високи столбови,
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
на коишто слични во ниедна земја им немаше;
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
и со народот Семуд, кои ги делкаа карпите во долините,
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
и со фараонот што имаше шатори; –
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
кои на земјата насилство чинеа
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
и пороци на неа умножија.
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
Па Господарот твој со камшикот на страданието ги казни,
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
зашто Господарот твој, навистина, набљудува сè!
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
А човекот, пак, кога Господарот негов сака да го искуша, па ќе му покаже почест и ќе го опсипе со благодати, вели: „Господарот мој кон мене благородно постапи!“.
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
А кога, пак, ќе го искуша со сиромаштија, човекот вели: „Господарот мој ме понижи!“.
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
А не е така! Вие внимание на сирачето не му посветувате,
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
и сиромавиот да се нахрани – еден со друг не си советувате,
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا
а наследството алчно го јадете
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
и богатството претерано го сакате!
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
А не чини така! Кога Земјата на парчиња ќе се здроби,
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
и кога Господарот твој ќе дојде со мелеците во редови наредени,
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ
и кога тој Ден Џехенемот ќе биде доведен; тогаш човекот ќе се сети – а за што ќе му е тогаш сеќавањето?! –
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
и ќе рече: „Камо среќа за овој живот да се подготвев!“
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
Тој Ден никој како Него нема да казнува,
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
и никој како Него нема во окови да врзува!
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
А ти, о, душо смирена,
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً
врати Му се на Господарот свој задоволна, а и Тој од тебе задоволен.
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
Па влези меѓу робовите Мои,
وَادْخُلِي جَنَّتِي
и влези во Џенетот Мој!