وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
Се колнам во Сонцето и во светлината негова,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1.Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот!
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
Се колнам во Сонцето и во светлината негова,
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
и во Месечината која го следи,
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
и во денот кога ќе го раздени,
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
и во ноќта кога ќе го засолни.
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
И во небото и во Тој што го крена,
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
и во Земјата и во Тој што ја направи пространа,
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
и во душата и во Тој што ја создаде,
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
па патот на доброто и патот на злото сфатливи ѝ ги стори.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
Ќе успее само тој што ќе ја исчисти,
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
а ќе биде изгубен тој што ќе ја извалка!
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
Семуд поради насилството свое негираше,
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
кога еден несреќник меѓу нив се појави,
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
па Аллаховиот пратеник им довикна: „Грижете се за камилата Божја и за времето кога таа треба да пие!“
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
Но, не му поверуваа, туку ја заклаа. А Господарот нивен заради гревовите нивни ги уништи и до последен ги истреби,
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
не стравувајќи за последиците поради тоа!