The Dawn · al-Fajr · سورة الفجر · 30 ayahs

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

د الله -تعالی- په نامه چې ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.

وَالْفَجْرِ

قسم دی پر سهار.

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

او پر لسو شپو.

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

او پر جفت او تاق.

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

او پر شپه کله چې روانه وي.

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

آیا په دې کې د عقل څښتن ته څه قسم شته؟

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

ايا ودې نه ليدل چې پالونکي دې له عاديانو سره څه وکړل.

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

ارم سره، د لوړو ستنو والا سره.

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ

هغه چې سيال يې په ښارونو کې نه و پيدا شوی.

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ

او له هغو ثموديانو سره چې په ناو کې يې (د سمڅو لپاره) لويې ډبرې تراشلې وې.

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ

او د ميخونو والا فرعون سره.

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ

هغه چې په ښارونو کې يې سرکښي کړې وه.

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

او ډېره ورانکاري يې پکې کړې وه.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

نو راوغورځوله پر هغوی رب ستا دره (متروکه) د عذاب.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

په رېښتيا چې پالونکی دې په څارنځي کې دی.

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

خو انسان ( داسې دی) چې کله يې خپل پالونکی و ازمويي او عزت او نعمت ورکړي، وايي: پالونکي مې عزت راکړ.

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

او کله يې چې و ازمويي او روزي يې ورباندې تنګه کړي، بيا وايي پالونکي مې سپک کړم.

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

هيڅکله نه، بلکې (ستاسې عمل سم نه دی) تاسې د يتيم عزت نه کوئ.

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

او بې وزله ته په خوړو ورکولو يو بل نه هڅوئ.

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

او ميراث مال يو ځايي ټول خورئ.

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

او مال ډېر زيات خوښوئ.

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

هيڅکله نه، کله چې ځمکه په سختو ټکولو سره وټکول شي.

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

او راشي رب ستا او پرېښتې کتار کتار.

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

او په هغه ورځ چې دوزخ هم راوستل شي، په همغه ورځ به انسان ته نصيحت ور ياد شي خو بيا د هغه لپاره پوهېدل څه ګټه نه لري.

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

وايي به کاشکي مې د خپل ژوندانه لپاره مخکې را لېږلي وای.

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

نو په هغه ورځ به د الله غوندې عذاب هيڅوک هم نه ورکوي.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

او نه به څوک د هغه غوندې تړل کوي.

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

اې ډاډمن نفسه (ځانه)!.

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

وګرځه د خپل رب لورې ته خوشحاله، خوشحاله کړی شوی.

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

بيا زما په (نېکو) بندګانو کې ور ننوځه.

وَادْخُلِي جَنَّتِي

او زما جنت ته ننوځه.