1O njerëz! Kijeni frikë Zotin tuaj, i Cili ju krijoi prej një njeriu të vetëm dhe prej tij krijoi bashkëshorten e tij dhe nga ata të dy nxori shumë burra e gra. Kijeni frikë Allahun me emrin e të Cilit përbetoheni dhe ruajini lidhjet farefisnore. Me të vërtetë, Allahu është Mbikëqyrësi juaj.
2Jepuani jetimëve pasurinë e tyre dhe mos e ndërroni hallallin me haram, as mos e hani pasurinë e tyre duke e përzier me pasurinë tuaj, sepse pa dyshim se ky është gjynah i madh.
3Nëse keni frikë se nuk do të jeni të drejtë ndaj jetimeve, atëherë martohuni me ato gra që ju pëlqejnë: me dy, me tri a me katër. Mirëpo, në qoftë se frikësoheni se nuk do të mbani drejtësi, atëherë martohuni vetëm me një ose mjaftohuni me ato (robëresha) që i keni në pronësinë tuaj. Kështu do t'i ruheni më lehtë padrejtësisë.
4Jepuani grave mehrin e tyre detyrimisht! Mirëpo, në qoftë se ato me vetëdashje ju japin ndonjë pjesë të tij, atëherë merreni atë lirshëm e me kënaqësi!
6Vërini në provë jetimët derisa të arrijnë moshën e martesës. Nëse vëreni se janë pjekur, atëherë dorëzojuani pasurinë e tyre dhe mos e shpenzoni atë duke e shpërdorur e duke nxituar për ta harxhuar para se të rriten. Ai që është i pasur, le të përmbahet, kurse ai që është i varfër, le të shpenzojë prej saj në mënyrë të arsyeshme. Kur t'ua dorëzoni atyre pasurinë, bëjeni këtë para dëshmitarëve. Mjafton që Allahu është Dëshmitar dhe Ai që merr në llogari.
7Meshkujve u takon një pjesë nga ajo që lënë prindërit dhe të afërmit, por edhe femrave u takon një pjesë nga ajo që lënë prindërit dhe të afërmit, qoftë pak, qoftë shumë, si pjesë e detyrueshme.
8Nëse gjatë ndarjes së trashëgimisë janë të pranishëm të afërmit, jetimët dhe të varfrit, atëherë dhurojuni edhe atyre diçka nga ajo dhe thuajuni fjalë të mira!
9Dhe le të druhen ata që, po të linin pas pasardhës të dobët, do të kishin frikë për ta; pra, le të frikësohen nga Allahu dhe le të flasin fjalë të drejta!
11Allahu ju urdhëron në lidhje me trashëgiminë e fëmijëve tuaj: mashkullit i takon aq sa u takon dy femrave. Mirëpo, nëse (trashëgimtarë) janë dy a më shumë vajza, atëherë atyre u takojnë dy të tretat e asaj që lë pas (i vdekuri). E, nëse është vetëm një (vajzë), atëherë asaj i takon gjysma. Sa u përket prindërve, çdonjërit prej tyre i takon një e gjashta nga ajo që lë pas (i vdekuri), në qoftë se ka fëmijë. Mirëpo, nëse ai nuk ka fëmijë dhe e trashëgojnë prindërit, atëherë nënës së tij i bie një e treta (kurse babait pjesa tjetër). Ndërkaq, nëse ka vëllezër (ose motra), atëherë nënës së tij i bie një e gjashta (e pjesa e mbetur babait). Tërë kjo pas përmbushjes së porosisë (testamentit) që ka lënë dhe shlyerjes së borxhit. Ju nuk e dini se a janë më të dobishëm për ju prindërit tuaj apo fëmijët tuaj. Ky është caktim i detyrueshëm nga Allahu. Pa dyshim, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.
12Juve ju takon gjysma e trashëgimisë që lënë bashkëshortet tuaja, në qoftë se nuk kanë fëmijë. Mirëpo, nëse ato kanë fëmijë, juve ju takon një e katërta e asaj që lënë ato, pas përmbushjes së porosisë (testamentit) që kanë lënë dhe larjes së borxhit. Ndërkaq, atyre u takon një e katërta e asaj që lini pas, nëse ju nuk keni fëmijë. E, nëse keni fëmijë, atyre u takon një e teta e asaj që lini ju, pasi të përmbushet porosia që keni lënë dhe të shlyhet borxhi. E, nëse burri ose gruaja e vdekur nuk ka as baba e as fëmijë, por ka një vëlla ose një motër (nga nëna), atëherë çdonjërit prej tyre i takon një e gjashta. Nëse janë më shumë se kaq, atëherë atyre u takon bashkërisht një e treta, pasi të përmbushet porosia e lënë dhe të shlyhet borxhi, duke mos dëmtuar askënd (nëpërmjet testamentit). Kjo është porosia e Allahut. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Butë.
13Këta janë kufijtë e Allahut. Atë që i bindet Allahut dhe të Dërguarit të Tij, Allahu do ta fusë në kopshte të Xhenetit, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të qëndrojë përgjithmonë. Kjo është fitorja e madhe.
14Ndërkaq, atë që e kundërshton Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe i shkel ligjet e Tij, do ta fusë në Zjarr, ku do të qëndrojë përgjithmonë dhe ku do të ketë një dënim poshtërues.
15Sa u përket atyre grave tuaja që bëjnë kurvëri, sillni katër dëshmitarë nga ju që të dëshmojnë kundër tyre. Nëse ata dëshmojnë, atëherë ngujoni ato në shtëpi derisa t'i zërë vdekja ose të sjellë Allahu për to ndonjë zgjidhje tjetër.
16Ata dy prej jush që e bëjnë atë (vepër kurvërie), ndëshkojini. Mirëpo, nëse ata pendohen dhe përmirësohen, atëherë lërini. Me të vërtetë, Allahu është Pranues i pendimit, Mëshirëplotë.
17Në të vërtetë, Allahu ua pranon pendimin atyre që bëjnë të këqija nga padija e pastaj pendohen me kohë. Pra, këtyre Allahu ua pranon pendimin. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.
18Mirëpo, nuk ka pendim për ata që bëjnë të këqija derisa t'u vijë vdekja e atëherë thonë: "Unë po pendohem tani" e as për ata që vdesin duke qenë jobesimtarë. Për këta, Ne kemi përgatitur një dënim të dhembshëm.
19O besimtarë! Nuk ju lejohet t'i trashëgoni gratë (e të afërmve tuaj) me forcë. As mos i shtrëngoni ato (gra tuaja që nuk i doni), me qëllim që t'u merrni një pjesë të pasurisë (mehrit) që ua keni dhënë, përveç nëse bëjnë ndonjë paturpësi të qartë. Çoni jetë të mirë me to! E, nëse nuk ju pëlqejnë (durojini, sepse), është e mundur që të urreni diçka e Allahu të sjellë përmes saj mirësi të shumta.
20Nëse doni të lëshoni një grua për të marrë ndonjë tjetër, ndërkohë që i keni dhënë asaj një shumë të madhe pasurie (si mehër), mos merrni asgjë prej saj. A mos vallë, doni ta merrni atë padrejtësisht dhe duke bërë gjynah të qartë?!
22Mos u martoni me ato gra me të cilat kanë qenë të martuar baballarët tuaj, përveç asaj që tashmë ka kaluar, sepse vërtet kjo vepër është e poshtër, e urryer dhe rrugë e shëmtuar!
23Ju janë ndaluar (për martesë) nënat tuaja, bijat tuaja, motrat tuaja, hallat tuaja, tezet tuaja, bijat e vëllait, bijat e motrës, nënat tuaja nga qumështi, motrat tuaja nga qumështi, nënat e grave tuaja, thjeshtrat, të cilat i keni nën kujdesin tuaj, (të lindura) nga gratë me të cilat keni pasur marrëdhënie intime, e, në qoftë se nuk keni pasur marrëdhënie intime me to, atëherë s'ka gjynah për ju (të martoheni me vajzat e tyre). Po ashtu (ju janë ndaluar) gratë e bijve tuaj të lindur nga ju dhe të merrni dy motra njëkohësisht, përveç rasteve që tashmë kanë kaluar. Me të vërtetë, Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.
24(Të ndaluara për ju janë) edhe gratë që gjenden nën kurorë, përveç atyre (robëreshave) që i keni në pronësinë tuaj. Ky është urdhri i Allahut për ju. Ndërkohë, ju janë lejuar të tjerat që t'i merrni duke ua dhënë një pjesë të pasurisë suaj me qëllim martese e jo kurvërie. Atyre me të cilat keni marrëdhënie intime, japuani mehrin e vet në mënyrë të detyrueshme, por nuk keni gjynah nëse bëni marrëveshje (për shtimin a pakësimin e mehrit) pas përcaktimit të tij. Sigurisht, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.
25Ai që nuk ka mundësi materiale që të martohet me gra të lira besimtare, le të martohet me ndonjë nga vajzat besimtare që janë në pronësinë tuaj (robëreshat). Allahu e di më së miri besimin tuaj. Ju jeni nga njëri-tjetri. Martohuni me to me lejen e kujdestarëve të tyre dhe jepuani mehrin ashtu siç kërkohet. Ato le të jenë të ndershme e jo të përdala e që kanë dashnorë. Nëse, pasi të martohen, bëjnë kurvëri, atëherë ndëshkimi për to është sa gjysma e ndëshkimit të përcaktuar për gra të lira. Kjo është për ata që kanë frikë nga rënia në kurvëri. Mirëpo, të bëni durim është më mirë për ju. Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.
29O besimtarë! Mos e hani pasurinë e njëri-tjetrit padrejtësisht, por vetëm duke bërë tregti me pëlqim të dy palëve, as mos e vritni veten (e as njëri-tjetrin), sepse Allahu është i Mëshirshëm ndaj jush.
31Në qoftë se ju u shmangeni gjynaheve të mëdha që ju janë ndaluar, Ne do t'jua shlyejmë gjynahet tuaja të vogla dhe do t'ju fusim në një vend të nderuar.
32Mos lakmoni në ato gjëra me të cilat Allahu ka dalluar disa nga ju mbi të tjerët, sepse burrave u takon pjesa që kanë fituar, po edhe grave u takon ajo që kanë fituar. Luteni Allahun për mirësitë e Tij! Me të vërtetë, Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.
33Për gjithsecilin kemi bërë trashëgimtarë të asaj që lënë prindërit dhe të afërmit, kurse atyre me të cilët keni lidhur besë (vëllazërimi), jepuani pjesën e vet. Me të vërtetë, Allahu është Dëshmitar për çdo gjë.
34Burrat janë kujdestarë të grave, për shkak të veçorive me të cilat i ka shquar Allahu në raport me to dhe ngaqë ata shpenzojnë nga pasuria e vet. Prandaj, gratë e mira janë të dëgjueshme dhe të ruajtura në mungesë (të burrave të tyre), sepse i ruan Allahu. E, sa u përket grave, mosbindjes së të cilave i druheni, këshillojini, braktisini në shtretër dhe rrihni ato (lehtë)! E, në qoftë se ju binden, atëherë mos kërkoni rrugë kundër tyre, sepse s'ka dyshim se Allahu është më i Larti, më i Madhi.
35Nëse i druheni armiqësisë ndërmjet tyre, atëherë caktoni një ndërmjetës nga familja e burrit dhe një ndërmjetës nga familja e gruas. Nëse ata të dy duan të pajtohen, Allahu do t'ua bëjë të mundur pajtimin. Në të vërtetë, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe Njohës (i qëllimeve që fshehin në zemër).
36Adhuroni vetëm Allahun e mos adhuroni askënd përveç Tij, silluni mirë me prindërit, me të afërmit, me jetimët, me të varfrit, me fqinjin e afërm, me fqinjin e largët, me shokun që keni pranë, me udhëtarin e mbetur rrugës dhe me robërit që janë nën pushtetin tuaj, sepse vërtet Allahu nuk i do ata që janë mendjemëdhenj e mburravecë,
37të cilët tregohen koprracë dhe kërkojnë edhe nga njerëzit që të jenë dorështrënguar dhe e fshehin atë që ua ka dhënë Allahu nga mirësitë e Tij. Ne kemi përgatitur për jobesimtarët një dënim poshtërues.
38(Ai nuk i do) as ata që japin pasurinë e tyre sa për sy e faqe, ndërkohë që nuk e besojnë Allahun e as Ditën e Fundit. Ai që merr shejtanin për shok të ngushtë, sa shok të lig që ka marrë!
42Atë ditë, ata që nuk besuan dhe kundërshtuan të Dërguarin, do të dëshironin të bëheshin rrafsh me tokën, por ata nuk mund të fshehin nga Allahu asgjë.
43O besimtarë! Mos iu afroni namazit (e as xhamisë) duke qenë të dehur, derisa të dini çfarë po thoni, as duke qenë xhunubë (të papastër), përveçse si kalimtarë, derisa të laheni. Ndërkaq, nëse jeni të sëmurë ose jeni në udhëtim, ose keni kryer nevojën a keni bërë marrëdhënie me gra e nuk gjeni ujë (për t'u pastruar), atëherë fërkoni fytyrat dhe duart tuaja me dhé të pastër. Me të vërtetë, Allahu është Shlyes i gjynaheve dhe Falës i Madh.
44A nuk i sheh ata të cilëve u është dhënë një pjesë (nga dija) e Librit se si e zgjedhin humbjen dhe dëshirojnë që edhe ju të humbisni rrugën (e drejtë)?!
46Në mesin e hebrenjve ka nga ata që i nxjerrin fjalët nga kuptimi i tyre dhe thonë: "Dëgjojmë, por kundërshtojmë", ose "Dëgjo, mos dëgjofsh!", ose "Ra'ina", duke shtrembëruar kuptimin me gjuhët e tyre dhe duke fyer fenë. Por, sikur të thoshin: "Dëgjojmë e bindemi" dhe "Dëgjo!" e "Na shiko!", do të ishte më mirë për ta dhe më e drejtë, por Allahu i mallkoi ata për mosbesimin e tyre, prandaj nuk besojnë, përveçse pak.
47O ju që ju është dhënë Libri! Besoni në atë që e kemi zbritur si vërtetues të asaj që e keni ju para se t'jua shuajmë tiparet e fytyrës e t'i kthejmë së prapthi (fytyrat tuaja) ose t'ju mallkojmë ashtu siç i mallkuam shkelësit e (ligjit të) së shtunës. Urdhri i Allahut do të jetësohet medoemos.
48Pa dyshim, Allahu nuk fal që të adhurohet dikush a diçka tjetër përveç Tij, ndërsa gjynahet më të vogla ia fal kujt të dojë. Kush adhuron dikë a diçka tjetër përveç Allahut, vërtet ka bërë një gjynah të madh.
51A nuk i ke parë ata të cilëve u është dhënë një pjesë (nga dija) e Librit sesi besojnë në besëtytni e hyjni të rreme dhe thonë për jobesimtarët: "Këta janë në rrugë më të drejtë se ata që besojnë (muslimanët)"?!
56Me të vërtetë, ata që i mohojnë ajetet tona, Ne do t'i fusim në Zjarr. Sapo t'u digjen lëkurat, Ne do t'ua ndërrojmë ato me lëkura të tjera, që ta shijojnë dënimin. Vërtet Allahu është i Gjithëfuqishëm, i Urtë.
57Ndërkaq, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, do t'i shpiem në kopshte të Xhenetit, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Aty do të kenë bashkëshorte të dëlira dhe do t'i shpiem në hije të gjera.
58Allahu ju urdhëron që t'ua ktheni amanetet atyre që u takojnë dhe, kur të gjykoni mes njerëzve, të gjykoni me drejtësi. Sa e shkëlqyeshme është ajo me të cilën ju këshillon Allahu! Në të vërtetë, Allahu dëgjon dhe sheh çdo gjë.
59O besimtarë! Bindjuni Allahut, bindjuni të Dërguarit dhe prijësve nga mesi juaj! Nëse nuk pajtoheni për ndonjë çështje, atëherë drejtojuni (Librit të) Allahut dhe (Sunetit të) të Dërguarit, nëse vërtet besoni Allahun dhe Ditën e Fundit. Kjo është më mirë për ju dhe përfundimi më i bukur.
60A nuk i sheh ata (dyfytyrëshit) që pretendojnë se kanë besuar atë që të është shpallur ty dhe atë që është shpallur para teje sesi dëshirojnë që mes tyre të gjykojë taguti, ndonëse janë urdhëruar që ta mohojnë atë?! Shejtani dëshiron t'i shpjerë ata në një humbje të sigurt.
62Por, si do të jetë gjendja e tyre kur t'i godasë ndonjë fatkeqësi për shkak të asaj që kanë bërë me duart e veta e pastaj të vijnë te ti duke u betuar në Allahun e duke thënë: "Ne kemi dashur vetëm të bëjmë mirësi e pajtim"?!
64Çdo të dërguar e kemi çuar vetëm që, me lejen e Allahut, t'i binden njerëzit. Në qoftë se ata, kur i bëjnë padrejtësi vetvetes (duke mëkatuar), do të vinin tek i Dërguari për t'i kërkuar falje Allahut dhe të kërkonte i Dërguari falje për ta, do të shihnin se Allahu është Pranues i pendimit e Mëshirëplotë.
65Jo, për Zotin tënd, ata nuk do të jenë besimtarë derisa të të marrin ty për gjykatës për kundërshtitë midis tyre e pastaj të mos ndihen të rënduar nga gjykimi yt e të nënshtrohen tërësisht!
66Nëse Ne do t'i urdhëronim ata: "Vritni njëri-tjetrin!" ose "Dilni nga vendbanimi juaj!", ata nuk do ta bënin atë, përveç një pakice prej tyre. E, sikur të vepronin ashtu siç këshilloheshin, do të ishte më mirë për ta dhe do të ishin më të fortë në besim.
69Ata që i binden Allahut dhe të Dërguarit do të jenë me ata që i ka begatuar Allahu: me pejgamberët, me besnikët, me dëshmorët dhe me të mirët. Sa shokë të mirë që janë ata!
72Në të vërtetë, dikush nga ju bishtnon (për të mos shkuar në luftë). Nëse ju godet ndonjë fatkeqësi, thotë: "Allahu më ka bekuar që nuk isha i pranishëm me ta!"
73E, në qoftë se ju vjen ndonjë begati nga Allahu, thotë, – thua se kurrë nuk ka pasur dashamirësi midis jush dhe atij –: "Ah, sikur të isha me ta e të arrija fitore të madhe!"
74Le të luftojnë në rrugën e Allahut ata që japin jetën e kësaj bote për jetën tjetër! Atij që lufton në rrugën e Allahut dhe vritet ose ngadhënjen, do t'i japim shpërblim të madh.
75E ç'keni ju që nuk luftoni në rrugën e Allahut dhe për të shpëtuar të pafuqishmit nga burrat, gratë e fëmijët, të cilët luten: "Zoti ynë! Na nxirr nga ky qytet, banorët e të cilit janë zullumqarë, na cakto nga ana Jote një mbrojtës dhe na jep nga ana Jote një ndihmës!"
76Besimtarët luftojnë në rrugën e Allahut, kurse jobesimtarët luftojnë në rrugën e tagutit. Pra, luftoni ithtarët e shejtanit, sepse vërtet kurthi i shejtanit është i dobët!
77A nuk i ke parë ata të cilëve u thuhej: "Tërhiqni duart (nga lufta), faleni namazin dhe jepeni zekatin!" e, kur lufta u bë detyrim për ta, një grup prej tyre u frikësuan nga njerëzit siç frikësohen nga Allahu, ose edhe më tepër?! Madje, thanë: "Zoti ynë! Përse na e bëre detyrim luftën? Sikur të na e vonoje edhe pak!" Thuaju: "Kënaqësitë e kësaj jete janë të vogla, kurse jeta tjetër është shumë më e mirë për ata që ruhen. Juve nuk do t'ju bëhet padrejtësi asnjë fije.
78Kudo që të jeni, vdekja do t'ju zërë, edhe nëse jeni në kulla të fortifikuara. Nëse i arrin ndonjë e mirë, ata thonë: "Kjo është nga Allahu", por, nëse i godet ndonjë e keqe, thonë: "Kjo është nga ti (o Muhamed)." Thuaju: "Të gjitha janë nga Allahu." Ç'është me këta njerëz që nuk kuptojnë pothuajse asnjë fjalë!
79Çdo e mirë që të vjen është prej Allahut, kurse çdo e keqe që të godet është prej vetes sate. Ne të dërguam ty (o Muhamed) të dërguar për njerëzimin, e mjafton Allahu si Dëshmitar.
81Ata thonë: "Të bindemi", por, kur largohen nga ti, një grup prej tyre gjatë natës thurin diçka tjetër nga ajo që thonë. Ndërkohë, Allahu shkruan atë që thurin gjatë natës. Prandaj, ti largohu nga ata dhe mbështetju Allahut! Të mjafton Allahu si Mbrojtës.
83Kur u vjen atyre ndonjë lajm që ka të bëjë me sigurinë ose me frikën, e përhapin atë. Por, sikur t'ia përcillnin atë të Dërguarit dhe prijësve të tyre, ata që i shqyrtojnë çështjet, do të dinin (si të vepronin) lidhur me të. Po të mos ishte mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj jush, ju do të pasonit shejtanin, përveç një pakice.
84Prandaj, lufto në rrugën e Allahut! Ti je përgjegjës vetëm për veten tënde. Madje, nxiti edhe besimtarët (për luftë)! Mbase, Allahu do të pengojë (kështu) fuqinë e jobesimtarëve. Allahu është më i fuqishmi dhe më i ashpri në ndëshkim.
85Kush ndërmjetëson për ndonjë punë të mirë, do të marrë një pjesë prej shpërblimit të saj, e, kush ndërmjetëson për ndonjë punë të ligë, do të marrë një pjesë të ndëshkimit të saj. Allahu është Mbikëqyrës i gjithçkaje.
86Kur t'ju përshëndesë ndokush me një përshëndetje, përshëndeteni me një më të bukur ose (të paktën) kthejeni atë (në të njëjtën mënyrë)! Në të vërtetë Allahu llogarit çdo gjë.
87Allahu është Ai përveç të Cilit nuk ka zot që meriton të adhurohet. Ai, gjithsesi, do t'ju tubojë në Ditën e Kiametit, për të cilën nuk ka dyshim. E kush mund të jetë në fjalë më i vërtetë se Allahu?!
88Ç'është me ju që jeni ndarë në dy grupe lidhur me dyfytyrëshit?! Allahu i ktheu ata (në humbje) për shkak të asaj që kanë bërë. A mos vallë dëshironi t'i përudhni (në rrugë të drejtë) ata që Allahu i la në humbje?! Atij që Allahu e lë në humbje, nuk do të mund t'i gjesh rrugë (udhëzimi).
89Ata dëshirojnë që ju të mos besoni, siç nuk besojnë vetë, e të bëheni njësoj si ata. Andaj, mos i merrni ata për miq derisa të mërgojnë në rrugën e Allahut. Mirëpo, nëse ata e kthejnë shpinën, atëherë zërini e vritini kudo që t'i gjeni dhe mos merrni nga ata as miq e as ndihmës,
90përveç atyre që strehohen te një popull me të cilin keni marrëveshje, ose atyre që vijnë te ju e u vjen rëndë të luftojnë kundër jush a të luftojnë kundër popullit të vet. Sikur të donte Allahu, do t'u jepte pushtet mbi ju dhe do të luftonin kundër jush. Në qoftë se ata tërhiqen dhe nuk luftojnë kundër jush e ju ofrojnë paqe, atëherë Allahu nuk ju ka lënë juve asnjë rrugë (për të luftuar) kundër tyre.
91Ju do të gjeni edhe të tjerë të cilët dëshirojnë të jenë të sigurt nga ju dhe të jenë të sigurt nga populli i tyre. Sa herë që thirren në mosbesim, bien plotësisht në të. Në qoftë se nuk shmangen nga ju, nuk ju ofrojnë paqe dhe nuk i tërheqin duart (nga lufta kundër jush), atëherë zërini e vritini kudo që t'i gjeni. Kundër këtyre Ne ju kemi dhënë dëshmi të qartë.
92Nuk bën që besimtari të vrasë besimtarin, përveçse gabimisht. E, kush vret një besimtar pa dashje, duhet të lirojë një rob besimtar dhe të shpaguajë gjakun duke ia dorëzuar shpagimin familjes së tij, përveç nëse ia falin. Në qoftë se i vrari është nga një popull që e keni armik dhe është besimtar, atëherë duhet të lirohet një rob besimtar. Ndërkaq, nëse (i vrari) është nga një popull me të cilin keni marrëveshje, atëherë duhet shpaguar gjaku duke iu dorëzuar shpagimi familjes së tij dhe duhet liruar një rob besimtar. Ndërkaq, ai që nuk ka mundësi, duhet të agjërojë dy muaj rresht, që t'i pranohet pendimi nga Allahu. Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.
93E kush vret një besimtar qëllimisht, ndëshkimi i tij është Xhehenemi, ku do të qëndrojë përgjithmonë. Allahu është zemëruar me të, e ka mallkuar dhe ka përgatitur për të një dënim të madh.
94O besimtarë! Kur të dilni (për të luftuar) në rrugën e Allahut, shqyrtoni çdo gjë me kujdes e mos i thoni atij që ju përshëndet me selam: "Nuk je besimtar", duke kërkuar kështu pasurinë e kësaj bote, sepse tek Allahu ka begati të shumta. Ashtu ishit edhe ju më parë, por Allahu ju dha mirësi, andaj shqyrtoni çdo gjë me kujdes! Allahu e di mirë çfarë veproni.
95Nuk janë të barabartë besimtarët që rrinë (në shtëpitë e tyre), - përveç të paaftëve, - me ata që luftojnë në rrugën e Allahut me pasurinë dhe jetën e tyre. Allahu i ka ngritur një shkallë më lart ata që luftojnë me pasurinë dhe jetën e tyre kundrejt atyre që nuk dalin në luftë. Allahu u ka premtuar të gjithëve mirësi (Xhenetin), por i ka veçuar luftëtarët, nga ata që nuk luftojnë, me shpërblim të madh,
97Kur melekët t'ua marrin shpirtrat atyre që i kanë bërë padrejtësi vetvetes, do t'u thonë: "Në ç'gjendje ishit?" Ata do të thonë: "Ishim të pafuqishëm në tokë." Melekët do t'u thonë: "A nuk ishte toka e Allahut mjaftueshëm e gjerë, që të mërgonit në të?! Pra, vendstrehimi i tyre do të jetë Xhehenemi. Eh, sa vendbanim i keq që është ai!
100Kush mërgon në rrugën e Allahut, ai gjen shumë vende strehimi dhe begati në tokë. E, kush del nga shtëpia e tij për të mërguar tek Allahu dhe tek i Dërguari i Tij, pastaj e zë vdekja, shpërblimi i tij është tek Allahu. Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.
101Kur të udhëtoni në tokë, nuk keni gjynah të shkurtoni namazin, nëse druheni se ju bëjnë ndonjë dëm jobesimtarët. Me të vërtetë, jobesimtarët janë armiq tuaj të hapur.
102Kur të jesh në mesin e tyre dhe t'u prish në namaz, le të falet një grup nga ata me ty dhe le t'i mbajnë armët. Kur ta kryejnë sexhden, ata le të dalin pas jush (për të vazhduar namazin pa imam) dhe le të vijë grupi tjetër që nuk është falur, le të falen me ty, por le të kenë kujdes dhe le t'i mbajnë armët. Jobesimtarët do të dëshironin të shkujdeseshit nga armët dhe pajisjet tuaja, që t'ju sulmojnë përnjëherë. Nuk keni gjynah t'i lëshoni armët nëse ju mundon shiu ose jeni të sëmurë, por rrini në gatishmëri! Vërtet, Allahu ka përgatitur për jobesimtarët dënim poshtërues.
103Kur ta mbaroni namazin, përmendeni Allahun duke qenë në këmbë, ulur ose të shtrirë! Por, kur jeni të sigurt, faleni namazin të plotë, se me të vërtetë namazi është detyrë për besimtarët në kohë të caktuar.
104Mos u tregoni të dobët në përndjekjen e armiqve! Nëse ju ndieni dhimbje, edhe ata ndiejnë dhimbje sikurse ju, por ju shpresoni të merrni nga Allahu atë që ata nuk e shpresojnë. Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.
105Me të vërtetë, Ne ta shpallëm ty Librin me të vërtetën, që të gjykosh ndërmjet njerëzve ashtu siç të ka mësuar Allahu. Prandaj, mos u bëj mbrojtës i tradhtarëve!
108Ata fshihen nga njerëzit, por nuk fshihen dot nga Allahu. Ai është me ta edhe gjatë natës kur ata thurin trillime me të cilat Ai nuk është i kënaqur. Allahu e di mirë çfarë bëjnë ata.
113Sikur të mos ishte mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj teje, një grup nga ata do të përpiqeshin të të largonin nga rruga e drejtë. Por, në të vërtetë, ata largojnë nga rruga e drejtë vetëm vetveten, kurse ty nuk të bëjnë dëm aspak. Allahu ta zbriti ty Librin e Urtësinë dhe të mësoi atë që nuk e dije. Dhuntia e Allahut ndaj teje është shumë e madhe.
114S'ka dobi në shumë pëshpëritje të tyre, përveç kur dikush porosit për lëmoshë, për ndonjë punë të mirë ose për pajtim mes njerëzve. E, atij që e bën këtë duke kërkuar kënaqësinë e Allahut, do t'i japim shpërblim të madh.
115Ndërkaq, atë që i kundërvihet të Dërguarit, pasi t'i bëhet e qartë e vërteta dhe ndjek rrugë tjetër nga ajo e besimtarëve, do ta lëmë në rrugën që ka marrë dhe do ta fusim në Xhehenem. Eh, sa vendbanim i keq që është ai!
116Me të vërtetë, Allahu nuk fal që të adhurohet dikush a diçka tjetër krahas Tij, ndërsa gjynahet më të vogla ia fal kujt të dojë. Ai që adhuron dikë a diçka tjetër përveç Allahut, pa dyshim që ka rënë në një humbje të largët (nga e vërteta).
119dhe me siguri do t'i shpie në humbje, do t'i josh me shpresa të kota, do t'i urdhëroj që t'ua presin veshët bagëtive dhe do t'i urdhëroj që të ndryshojnë krijesën e Allahut." E kush merr shejtanin për mbrojtës në vend të Allahut, me të vërtetë ka pësuar humbje të qartë.
122Ata që besojnë dhe bëjnë punë të mira, Ne do t'i fusim në kopshte të Xhenetit, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Ky është premtim i vërtetë i Allahut. E kush mund të jetë më i vërtetë në fjalë sesa Allahu?!
123Nuk është (shpëtimi) sipas dëshirave tuaja e as sipas dëshirave të ithtarëve të Librit, por kushdo që bën keq, do të ndëshkohet për të dhe, përveç Allahut, nuk do të gjejë mbrojtës e as ndihmës.
125Kush ka fe më të mirë se ai që i është dorëzuar çiltërisht Allahut, duke qenë vepërmirë, dhe ndjek fenë e pastër të Ibrahimit?! Allahu e mori Ibrahimin për mik të dashur.
127Të pyesin ty në lidhje me gratë, thuaju: "Allahu ju jep përgjigje lidhur me to dhe lidhur me atë që ju lexohet në Libër për gratë jetime (që janë nën përkujdesjen tuaj), të cilave nuk ua jepni atë që është caktuar për to, edhe pse dëshironi të martoheni me to, si dhe (ju sqaron) lidhur me fëmijët e dobët dhe se duhet të kujdeseni për jetimët me drejtësi. S'ka dyshim se për çfarëdo të mire që bëni, Allahu është i Gjithëditur.
128Nëse një grua ka frikë nga përbuzja ose shmangia e burrit të saj, nuk ka gjynah për ata të dy të bëjnë ndonjë marrëveshje mes tyre, e marrëveshja është më e mirë (sesa ndarja). Shpirtrat janë të prirë nga lakmia, por, nëse silleni mirë dhe ruheni, pa dyshim, Allahu e di mirë çfarë veproni.
129Nuk do të mund të jeni të drejtë ndaj grave tuaja (në dashuri), edhe nëse përpiqeni, por mos anoni tërësisht vetëm nga njëra e ta lini tjetrën si të varur. Në qoftë se përmirësoni dhe ruheni, atëherë sigurisht që Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.
131E Allahut është gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në Tokë. Ne i kemi porositur ata që u është dhënë Libri para jush dhe ju: "Ta keni frikë Allahun!" Nëse mohoni, ta dini se Allahut i përket gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në Tokë. Allahu është i Panevojë, i Lavdëruar.
134Kushdo që e synon shpërblimin e kësaj bote, le ta dijë se tek Allahu është shpërblimi i kësaj bote dhe i botës tjetër. Allahu dëgjon dhe sheh çdo gjë.
135O besimtarë! Bëhuni zbatues të patundur të drejtësisë, dëshmitarë për hir të Allahut, qoftë dhe kundër vetes ose kundër prindërve e të afërmve tuaj, pavarësisht nëse (ai për të cilin dëshmoni) është i pasur a i varfër, Allahu është më i afërm për ta! Andaj, mos ndiqni ndjenjat e të ndryshoni të vërtetën. Në qoftë se shtrembëroni (të vërtetën) ose shmangeni (nga dëshmimi), dijeni se Allahu e di mirë çfarë veproni.
136O besimtarë! Besojeni Allahun, të Dërguarin e Tij, Librin që ia shpalli të Dërguarit të Tij dhe Librat që i dërgoi më parë. Kushdo që mohon Allahun, melekët, Librat, të dërguarit e Tij dhe Ditën e Fundit, me të vërtetë ka rënë në një humbje të largët.
137Ata që besuan e më pas mohuan, pas kësaj sërish besuan e pastaj mohuan dhe mandej e shtuan mosbesimin, pa dyshim, Allahu nuk do t'i falë e as do t'i udhëzojë në rrugë të drejtë.
139të cilët marrin jobesimtarët për mbrojtës në vend të besimtarëve. A mos kërkojnë tek ata fuqi e krenari?! Pa dyshim, tërë fuqia e krenaria i takon Allahut.
140Ai jua ka shpallur në Libër: kur të dëgjoni se mohohen fjalët e Allahut dhe bëhet tallje me to (nga jobesimtarët e dyfytyrëshit), mos rrini me ta, derisa të hyjnë në një bisedë tjetër, se, përndryshe, do të ishit si ata. Allahu do t'i tubojë të gjithë dyfytyrëshit dhe jobesimtarët në Xhehenem,
141të cilët presin se ç'do të ndodhë me ju. Nëse ju vjen fitorja nga Allahu, thonë: "A nuk ishim me ju?" E, nëse jobesimtarët korrin ndonjë fitore, këta u thonë: "A nuk ju ndihmuam dhe ju mbrojtëm nga besimtarët?" Allahu do të gjykojë ndërmjet jush në Ditën e Kiametit. Allahu nuk do t'u lërë rrugë jobesimtarëve kundër besimtarëve.
142Në të vërtetë dyfytyrëshit përpiqen ta mashtrojnë Allahun, por është Ai që i mashtron ata. Kur ngrihen për namaz, ngrihen me përtaci sa për t'u dukur para njerëzve dhe Allahun e përmendin fare pak.
143Ata janë të luhatshëm ndërmjet kësaj dhe asaj (besimit e mosbesimit): as janë me këta, as me ata. Atij që Allahu e çon në humbje, nuk do të mund t'i gjesh rrugë.
146përveç atyre që pendohen, përmirësohen, lidhen fort me Allahun dhe ia kushtojnë çiltërisht besimin e tyre Allahut. Pra, këta janë me besimtarët, e Allahu do t'u japë besimtarëve shpërblim madhështor.
149Nëse ju bëni ndonjë punë të mirë haptazi ose fshehurazi, ose falni (dikë) për ndonjë punë të keqe, atëherë Allahu është Shlyes i gjynaheve dhe i Plotfuqishëm.
150Pa dyshim, ata që e mohojnë Allahun dhe të dërguarit e Tij, që dëshirojnë të ndajnë Allahun nga të dërguarit e Tij dhe që thonë: "Ne i besojmë disa e disa nuk i besojmë", duke dashur të zgjedhin kështu një rrugë të ndërmjetme,
152Ndërkaq, atyre që besojnë Allahun e të dërguarit e Tij dhe nuk bëjnë dallim ndërmjet asnjërit prej tyre, Ai do t'ua japë shpërblimin e tyre, sepse Allahu është Falës i Madh dhe Mëshirëplotë.
153Ithtarët e Librit kërkojnë prej teje t'u zbresësh një libër nga qielli. Në të vërtetë, ata i kërkuan Musait diçka edhe më të madhe, kur thanë: "Na e trego Allahun haptazi!" Atëherë i goditi rrufeja për shkak të padrejtësisë së tyre. Madje, ata e adhuruan viçin pasi u erdhën dëshmitë e qarta, por ne ua falëm atë dhe i dhamë Musait dëshmi të qartë (kundër tyre).
154Ne e ngritëm mbi ta malin Tur, për shkak të besëlidhjes me ta dhe u thamë atyre: "Hyni në portë të përkulur!" dhe u thamë po ashtu: "Mos e shkelni të shtunën!", si dhe morëm nga ata një besë të fortë.
155(Ne i mallkuam ata) për shkak të thyerjes së besëlidhjes, mohimit të ajeteve të Allahut, vrasjes së pejgamberëve padrejtësisht dhe për shkak të thënies së tyre: "Zemrat tona janë të mbyllura." Jo, por Allahu ua ka vulosur ato për shkak të mosbesimit, andaj nuk besojnë, përveçse pak.
157dhe thënies së tyre: "Ne e kemi vrarë Mesihun - Isain, birin e Merjemes, të dërguarin e Allahut. Por, në të vërtetë nuk e kanë vrarë, as e kanë kryqëzuar, por u është dukur ashtu. Ata që ranë në mospajtim rreth tij, janë në mëdyshje lidhur me të. Ata nuk kanë dije për të, përveç ndjekjes së hamendjes dhe sigurt nuk e kanë vrarë,
159Të gjithë ithtarët e Librit patjetër do të besojnë në të para se ai (Isai) të vdesë, ndërsa në Ditën e Kiametit ai do të jetë dëshmitar kundër tyre.
160Për shkak të padrejtësisë që bënë hebrenjtë, Ne u ndaluam disa ushqime të mira që ishin të lejuara për ta dhe për shkak se ata pengonin (njerëzit) shumë nga rruga e Allahut,
161po ashtu për shkak të marrjes së kamatës, ndonëse e kishin të ndaluar, si dhe ngrënies së pasurisë së njerëzve padrejtësisht. Ne kemi përgatitur për jobesimtarët nga mesi i tyre dënim të dhembshëm.
162Ndërkaq, të thelluarit në dije nga mesi i tyre dhe besimtarët besojnë atë që të është shpallur ty dhe atë që është shpallur para teje, e falin namazin, e japin zekatin dhe e besojnë Allahun e Ditën e Fundit. Këtyre do t'u japim shpërblim madhështor.
163Ne ta dhamë ty shpalljen ashtu siç i dhamë shpallje Nuhut dhe pejgamberëve pas tij dhe ashtu siç i dhamë shpallje Ibrahimit, Ismailit, Ishakut, Jakubit, esbatëve (pejgamberëve nga bijtë e Jakubit), Isait, Ejubit, Junusit, Harunit, Sulejmanit dhe Davudit, të cilit ia dhamë Zeburin.
164Gjithashtu (dërguam) të dërguar për të cilët të kemi treguar më parë, por edhe të dërguar për të cilët nuk të kemi treguar. Ndërkohë, Allahu i ka folur Musait drejtpërdrejt.
165(Dërguam) të dërguar që ishin përgëzues e paralajmërues, në mënyrë që njerëzit të mos kenë shfajësim para Allahut pas (dërgimit të) të dërguarve. Allahu është i Gjithëfuqishëm dhe i Urtë.
166Mirëpo, Allahu dëshmon për atë që ta shpalli ty, - Ai e shpalli atë me dijen e Tij, - po ashtu edhe melekët dëshmojnë, ndërkohë mjafton Allahu si dëshmitar.
170O njerëz! Tashmë ju erdhi i Dërguari me të vërtetën nga Zoti juaj, prandaj besoni, sepse është më mirë për ju! E, po qe se mohoni, ta dini se Allahut i përket gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në Tokë. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.
171O ithtarë të Librit, mos e teproni në fenë tuaj dhe mos thoni për Allahun asgjë përveç së vërtetës, se, pa dyshim, Mesihu - Isai, biri i Merjemes, është vetëm i dërguar i Allahut dhe Fjala e Tij, të cilën ia dërgoi Merjemes, si dhe shpirt (i krijuar) prej Tij. Pra, besojini Allahut dhe të dërguarve të Tij e mos thoni "tre (zota)". Hiqni dorë, sepse është më mirë për ju! Me të vërtetë, Allahu është vetëm një Zot! Ai është tepër i lartësuar për të pasur fëmijë. E Tij është gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në Tokë dhe mjafton Allahu si Mbikëqyrës.
172Mesihu kurrë nuk do ta përbuzte që të ishte rob i Allahut e as melekët më të afërm. Ata që e përbuzin adhurimin ndaj Allahut dhe tregohen mendjemëdhenj, Ai do t'i tubojë të gjithë para Tij.
173Atyre që besojnë dhe bëjnë punë të mira, Ai do t'ua japë shpërblimet të plota dhe do t'ua shtojë ato prej mirësisë së Tij. Ndërkaq, ata që tregohen përbuzës e mendjemëdhenj, do t'i ndëshkojë me dënim të dhembshëm dhe, përveç Allahut, ata nuk do të mund të gjejnë për vete mbrojtës e as ndihmës.
175Ata që besojnë Allahun dhe kapen pas tij (Kuranit), Ai do t'i fusë në mëshirën e mirësinë e Tij dhe do t'i udhëzojë drejt Vetes përmes rrugës së drejtë.
176Ata kërkojnë gjykimin tënd. Thuaju: "Allahu ju jep përgjigje për kelalen (trashëgimlënësin që nuk lë pas vete fëmijë e as baba). Nëse vdes një njeri dhe nuk lë pas vete fëmijë (e as baba), por ka një motër, atëherë asaj i takon gjysma e trashëgimisë së tij. Ndërkohë, vëllait i takon trashëgimia e motrës (së ndjerë), në qoftë se ajo nuk ka fëmijë (e as baba). Në qoftë se ka dy (a më shumë) motra (që e trashëgojnë të vdekurin që nuk ka lënë gjallë fëmijë e as baba), atëherë atyre u takojnë dy të tretat e asaj që lë pas. Mirëpo, në qoftë se ka vëllezër dhe motra, atëherë mashkullit i takon aq sa u takon dy femrave. Allahu jua sqaron çështjet që të mos humbisni. Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë."