وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
Савганд ба хуршед ва равшании он [ба ҳангоми бомдод]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон.
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
Савганд ба хуршед ва равшании он [ба ҳангоми бомдод]
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
Ва савганд ба моҳ, ҳангоме ки баъд аз он барояд
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
Ва савганд ба рӯз, ҳангоме ки он [хуршед]-ро равшан [ва ҷилвагар] кунад
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
Ва савганд ба шаб, ҳангоме ки онро бипӯшонад
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
Ва савганд ба осмон ва ба он ки онро бино кард
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
Ва савганд ба замин ва ба он ки онро густуронид
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
Ва савганд ба ҷон [-и инсон] ва он ки онро [офарид ва] наку гардонид
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
Сипас нофармонӣ ва парҳезгориашро [ба ӯ] илҳом кард
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
Бе тардид, ҳар ки нафси худро [аз гуноҳон] пок кард, растагор шуд
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
Ва ҳар ки онро [бо гуноҳ] олуда сохт, яқинан, зиёнкор шуд
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
[Қавми] Самуд аз рӯйи саркашӣ [паёмбарашонро] такзиб карданд
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
Он гоҳ ки бадкортарини эшон [барои иқдом ба ҷиноят] бархост
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
Пас, паёмбари Аллоҳ таоло [Солеҳ] ба онон гуфт: «Модашутури Аллоҳ таоло ва [навбати] обхӯрданашро [ҳурмат ниҳед]»
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
[Вале онон] ӯро такзиб карданд ва он [модашутур]-ро куштанд; пас, Парвардигорашон ба сабаби гуноҳонашон бар сарашон азоб овард ва ҳамагии ононро бо хок яксон кард
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
Ва [Аллоҳ таоло] аз саранҷоми он [кор] бим надорад