เมื่อนางได้ยินคำสบประมาทของผู้หญิงเหล่านั้น นางก็เชิญพวกนางและเตรียมงานเลี้ยงสำหรับพวกนาง และได้มอบมีดให้กับพวกนางแต่ละคน และเขากล่าวว่า: จงออกไปข้างหน้าพวกนาง ดังนั้นเมื่อพวกนางเห็นเขา พวกนางก็พวกนางก็ได้สรรเสริญเขา(ด้วยความประหลาดใจในความงาม) และพวกนางก็ทำการเฉือนมือของพวกนางเองโดยไม่รู้สึกตัว และกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้! นี่ไม่ใช่มนุษย์ นี่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมะลักผู้สูงศักดิ์!”
Yusuf 12:31
Compare 2 Thai translations
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ
DragHold to move · × to hide
เมื่อนางได้ยินเสียง(กล่าวหา) โจษจรรย์ของนางเหล่านั้น นางจึงส่งคนไปยังนางเหล่านั้นและนางได้เตรียมที่พักพิงสำหรับนางเหล่านั้นและได้นำมีดมาให้ทุกคนในหมู่นางเหล่านั้น และนางกล่าว (แก่เขาว่า) “จงออกไปหานางเหล่านั้น” เมื่อนางเหล่านั้นเห็นเขาก็ให้การสรรเสริญและเฉือนมือของพวกนาง และเขากล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้ นี่ไม่ใช่มนุษย์เป็นแน่ มิใช่อื่นใดนอกจากมะลักผู้มีเกียรติ”