มีผู้กล่าวแก่นางว่า "จงเข้าไปในท้องพระโรงเถิด" ครั้นเมื่อนางเห็นมัน นางคิดว่ามันเป็นผืนน้ำลึก จึงเผยหน้าแข้งของนาง (เพื่อไม่ให้เปียกน้ำ) เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า "แท้จริงมันคือท้องพระโรงที่ปูด้วยกระจกใส" นางได้กล่าวว่า" ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันได้อธรรมแก่ตัวฉันเอง และฉันขอนอบน้อมปฏิบัติตามสุลัยมานเพื่ออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"
An-Naml 27:44
Compare 2 Thai translations
قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا ۚ قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
DragHold to move · × to hide
ได้มีเสียงกล่าวแก่นางว่า “โปรดเข้าไปในวังเถิด” ครั้นเมื่อนางเห็นมันนางคิดว่า มันเป็นสระที่เป็นห้วงน้ำ และนางได้เลิกหน้าแข็งของนาง เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า “มันเป็นวังทำให้ราบเรียบด้วยกระจาก” นางได้กล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้าของฉัน แท้จริงฉันได้อธรรมแก่ตัวฉันเอง และฉันขอนอบน้อมปฏิบัติตามสุลัยมาน เพื่ออัลลอฮ์พระเจ้าแห่งสากลโลก”