قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
De ki: İnsanların Rabbine,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla [59,22-24]
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
De ki: İnsanların Rabbine,
مَلِكِ النَّاسِ
İnsanların yegane Hükümdarına,
إِلَٰهِ النَّاسِ
İnsanların İlahına sığınırım:
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ
O sinsi şeytanın şerrinden
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
O ki insanların kalplerine vesvese verir,
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ
O şeytan, cinlerden de olur, insanlardan da olur. [6,112]