وَالْفَجْرِ
ফজৰৰ সময়ৰ শপত,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
(আৰম্ভ কৰিছোঁ) পৰম কৰুণাময় পৰম দয়ালু আল্লাহৰ নামত।
وَالْفَجْرِ
ফজৰৰ সময়ৰ শপত,
وَلَيَالٍ عَشْرٍ
শপত দহ ৰাতিৰ,
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
শপত যোৰ আৰু বিযোৰৰ,
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
আৰু ৰাতিৰ শপত যেতিয়া ই বিদায় লয়,
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ
বিবেকৱান ব্যক্তিৰ বাবে এইখিনি শপত যথেষ্ট নহয়নে?
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
তুমি দেখা নাইনে, তোমাৰ প্ৰতিপালকে আদ সম্প্ৰদায়ৰ লগত কি আচৰণ কৰিছিল?
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
ইৰাম গোত্ৰৰ লগত, যিসকল আছিল সুউচ্চ প্ৰাসাদৰ অধিকাৰী?
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
যাৰ সমতুল্য (জাতি) কোনো দেশতে সৃষ্টি কৰা হোৱা নাই;
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
আৰু ছামূদ সম্প্ৰদায়ৰ লগত (কি আচৰণ কৰিছিল) যিসকলে ভৈয়ামত শিল কাটি ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল;
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
আৰু শূলদণ্ডৰ অধিকাৰী ফিৰআউনৰ লগত (কি আচৰণ কৰিছিল)
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
যিসকলে দেশত সীমালংঘন কৰিছিল,
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
তাৰ পিছত তাত অশান্তি বৃদ্ধি কৰিছিল।
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
ফলত তোমাৰ প্ৰতিপালকে সিহঁতৰ ওপৰত শাস্তিৰ চাবুক মাৰিছিল।
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
নিশ্চয় তোমাৰ প্ৰতিপালকে সতৰ্ক দৃষ্টি ৰাখে।
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
আৰু মানুহৰ প্ৰকৃতি এনেকুৱা যে, যেতিয়া তাৰ প্ৰতিপালকে তাক সন্মান আৰু অনুগ্ৰহ প্ৰদান কৰি পৰীক্ষা কৰে, তেতিয়া সি কয়, ‘মোৰ প্ৰতিপালকে মোক সন্মানিত কৰিছে’।
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
আৰু যেতিয়া তাক পৰীক্ষা কৰিবলৈ তাৰ জীৱিকা সংকুচিত কৰি দিয়ে, তেতিয়া সি কয়, ‘মোৰ প্ৰতিপালকে মোক লাঞ্ছিত কৰিছে’।
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
কেতিয়াও নহয়, বৰং তোমালোকে এতীমক সমাদৰ নকৰা,
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
আৰু তোমালোকে মিচকিনক খাদ্য প্ৰদান কৰিবলৈ পৰস্পৰে পৰস্পৰক উৎসাহিত নকৰা,
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا
আৰু তোমালোকে উত্তৰাধিকাৰীৰ প্ৰাপ্য সম্পদ সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰাস কৰি পেলোৱা,
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
আৰু তোমালোকে ধন-সম্পদক অতিকৈ ভালপোৱা;
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
কেতিয়াও নহয়। যেতিয়া পৃথিৱীখনক চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰা হ’ব,
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
আৰু যেতিয়া তোমাৰ প্ৰতিপালকে আগমন কৰিব আৰু ফিৰিস্তাসকলে শাৰীবদ্ধভাৱে উপস্থিত হ’ব,
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ
আৰু সেইদিনা জাহান্নামক উপস্থিত কৰা হ’ব, সেইদিনা মানুহে স্মৰণ কৰিব, কিন্তু এই স্মৰণ তাৰ কেনেকৈ কামত আহিব?
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
(তেতিয়া) সি ক’ব, ‘হায়! এই জীৱনৰ বাবে মই যদি কিবা অগ্ৰিম পঠালোঁহেঁতেন,
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
সেইদিনা তেওঁৰ শাস্তিৰ দৰে শাস্তি কোনেও দিব নোৱাৰিব।
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
আৰু তেওঁৰ বান্ধোনৰ দৰে বান্ধোন আন কোনেও দিব নোৱাৰিব।
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
হে প্ৰশান্ত আত্মা!
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً
তুমি তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰলৈ উভতি আহা সন্তুষ্ট আৰু সন্তোষভাজন হৈ,
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
লগতে মোৰ বান্দাসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ যোৱা,
وَادْخُلِي جَنَّتِي
আৰু মোৰ জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰা।