إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
هنگامی که خورشید را به هم درپیچند
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی.
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
هنگامی که خورشید را به هم درپیچند
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
و هنگامی که دریاها مشتعل و برافروخته گردند
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
و هنگامی که هرکس [با همسان خود] قرین و جفت شوند [خوبان با خوبان و بدان با بدان]
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ
و هنگامی که از [دختر] زنده به گور بپرسند
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
به کدام گناه کشته شده؟
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
و هنگامی که نامه های اعمال را بگشایند….
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
و هنگامی که دوزخ افروخته شود….
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
و هنگامی که بهشت را نزدیک آرند
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ
[در چنین موقعیت و زمانی است که] هر کس هر عملی را [از خیر و شر] حاضر کرده است، بداند.
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ
پس سوگند به ستارگانی که باز می گردند،
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ
ستارگانی که به سرعت می روند و پنهان می شوند
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ
و سوگند به شب هنگامی که [روی می آورد، و زمانی که] می رود
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ
و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید]
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
که قرآن کلام فرستاده ای ارجمند و بزرگوار است.
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
نیرومندی که نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت است؛ ….
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
آنجا مورد اطاعت [فرشتگان] و امین است….
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ
و رفیق و یار شما دیوانه نیست.
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ
بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است،
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ
و او نسبت به [ابلاغ و تعلیم] آنچه به او وحی می شود، بخیل نیست
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ
و قرآن، کلام شیطان رانده شده نیست؛
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
پس [با انکار قرآن و روی گرداندن از آن] کجا می روید؟
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
قرآن فقط وسیله یادآوری و پند برای جهانیان است؛
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ
برای هرکس از شما که بخواهد [در همه شؤون زندگی مادی و معنوی] راه مستقیم بپیماید
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد.