وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
سوگند به فرشتگانى كه به سختى [جانها] را بر مىكنند
القرآن الكريمAbolfazl Bahrampour
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند هستى بخش مهربان
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
سوگند به فرشتگانى كه به سختى [جانها] را بر مىكنند
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا
و فرشتگانى كه [جان مؤمنان] را بامدارا مىگيرند
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا
و سوگند به فرشتگانى كه بسى تيزروند
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا
پس بر يكديگر پيشى گيرند
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا
و آنان كه امور را تدبير مىكنند
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
روزى كه آن زلزله [وحشتناك] همه چيز را بلرزاند
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
و در پى آن لرزهاى [ديگر] رخ دهد
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
دلهايى در آن روز مضطرب باشد
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
ديدگانشان هراسناك و فرو شكسته است
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
گويند: آيا ما به زندگى مجدد بازگردانده مىشويم
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً
آيا وقتى كه استخوانهاى پوسيدهاى شديم [دوباره باز مىگرديم]
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
گويند: در اين صورت آن باز گشتى زيانبار است
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
ولى اين بازگشت تنها با يك نهيب واقع مىشود
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
پس به ناگاه همگى بر عرصه محشر ظاهر مىشوند
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ
آيا داستان موسى به تو رسيده است
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
آن وقت كه پروردگارش او را در وادى مقدس «طوى» ندا داد
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ
به سوى فرعون برو كه او سر برداشته است
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ
پس بگو: آيا مىخواهى پاكيزه شوى
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ
و من تو را به سوى پروردگارت راه نمايم تا خدا ترس شوى
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ
پس بزرگترين معجزه را به وى نشان داد
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
اما او تكذيب كرد و نافرمانى نمود
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ
آنگاه روى گردانيد و دست به كار شد
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
[و مردم را] جمع كرد و فرياد بر آورد
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ
پس گفت: من پروردگار برتر شمايم
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ
پس خدا او را به كيفر آخرت و عذاب اين دنيا بگرفت
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ
به راستى در اين [داستان] عبرتى است براى كسى كه بترسد
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا
آيا آفرينش شما سختتر است يا آسمان كه بنايش كرد
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا
سقفش را برافراشت و آن را سامان داد
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا
و شبش را تاريك و روزش را نمايان كرد
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا
و پس از آن زمين را بگسترد
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا
آب و چراگاهش را از آن بيرون آورد
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا
و كوهها را استوار نمود
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
تا شما و چهارپايانتان را بهرهاى باشد
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ
پس چون آن مصيبت بزرگ در رسد
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ
آن روز است كه آدمى آنچه را كوشيده به ياد آورد
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ
و دوزخ براى هر كسى ببيند ظاهر گردد
فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ
پس اما آن كه سركشى كرد
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
و زندگى پستتر را برگزيد
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
پس همانا دوزخ جايگاه اوست
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ
و اما آن كس كه از مقام پروردگارش ترسان بود و خويشتن را از هوسها بازداشت
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
پس همانا بهشت جايگاه اوست
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا
از تو در بارهى رستاخيز مىپرسند كه برپائيش كى است
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا
تو را با سخن گفتن در آن چه كار
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا
سر انجام آن به جانب پروردگار توست
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا
تو فقط بيم دهندهى كسى هستى كه از آن بترسد
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا
روزى كه آن را ببينند [پندارند كه]، گويى توقفشان [در دنيا] جز شامگاهى يا بامدادى بيش نبوده است