The Dawn · al-Fajr · سورة الفجر · 30 ayahs

القرآن الكريمAbolfazl Bahrampour

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند هستى بخش مهربان

وَالْفَجْرِ

به سپيده دم سوگند

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

و به شب‌هاى ده‌گانه

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

و به زوج و فرد

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

و به شب سوگند، آنگاه كه برود

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

آيا در آن براى خردمند سوگندى هست

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

آيا نديدى پروردگارت با قوم عاد چه كرد

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

با ارم كه داراى كاخ‌ها و ستون‌ها بود

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ

كه نظيرش در بلاد ديگر ساخته نشده بود

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ

و با قوم ثمود كه در آن وادى سنگ را مى‌بريدند

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ

و با فرعون صاحب ميخ‌ها [ى شكنجه‌]

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ

همان‌ها كه در شهرها طغيان كردند

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

و در آنها فساد را به اوج رساندند

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

پس پروردگارت تازيانه عذاب را بر سرشان كوفت

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

به تحقيق پروردگار تو البته در كمين است

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

اما آدمى را چون پروردگارش بيازمايد و او را گرامى داشته نعمتش دهد گويد: خدايم مرا گرامى داشت

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

و اما چون او را بيازمايد و روزيش را تنگ سازد پس گويد: پروردگارم مرا خوار كرد

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

چنين نيست [كه خيال مى‌كنيد] بلكه شما يتيمان را گرامى نمى‌داريد

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

و يكديگر را بر اطعام بينوايان ترغيب نمى‌كنيد

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

و ميراث [ضعيفان‌] را يكجا مى‌خوريد

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

و مال را بسيار دوست مى‌داريد [در حد دلباختگى‌]

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

چه خيال مى‌كنيد، وقتى كه زمين درهم شكست و به سختى متلاشى گرديد

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

و [فرمان‌] پروردگارت فرا رسيد و فرشتگان صف در صف حاضر شدند

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

و در آن روز جهنم را حاضر كنند، آن زمان است كه انسان بيدار شود، اما از اين بيدارى او را چه سود؟

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

گويد: اى كاش براى اين زندگى‌ام چيزى فرستاده بودم

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

پس در آن روز هيچ كس مانند عذاب كردن او عذاب نمى‌كند

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

و هيچ كس مانند بند كشيدن او به بند نمى‌كشد

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

تو اى جان آرام يافته، به اطمينان رسيده

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

به سوى پروردگارت بازگرد كه تو از او خشنود و او از تو خشنود است

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

پس به جمع بندگانم در آى

وَادْخُلِي جَنَّتِي

و در بهشت من داخل شو