The Land · al-Balad · سورة البلد · 20 ayahs

القرآن الكريمAbolfazl Bahrampour

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند هستى بخش مهربان

لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

سوگند به اين شهر [مكّه‌]

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

شهرى كه تو ساكن آن هستى

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

و قسم به پدر [ابراهيم‌]، و فرزندى كه آورد

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

كه ما انسان را در رنج آفريديم

أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

آيا مى‌پندارد كه هيچ كس نمى‌تواند بر او دست يابد

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

مى‌گويد: مال انبوهى را نابود كردم

أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

آيا مى‌پندارد كسى او را نديده

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

آيا براى او دو چشم نساختيم

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

و يك زبان و دو لب

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ

و او را به دو راه مشخص ره نموديم

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ

ولى او از آن گردنه بالا نرفت

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ

و تو چه مى‌دانى آن گردنه چيست

فَكُّ رَقَبَةٍ

آزاد كردن برده‌اى

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

يا اطعام به روز قحطى

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

به يتيمى خويشاوند

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

يا مستمندى خاك‌نشين

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

وانگهى از كسانى باشد كه ايمان آوردند و يكديگر را به صبر توصيه كرده و به ترحّم سفارش كردند

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

آنها اهل سعادتند

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

و آنها كه به آيات ما كافر شدند اهل شومى و شقاوتند

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ

بر آنها آتشى سرپوشيده است [كه راه نفسى ندارد]