إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود،
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود،
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا
و زمین بارهای سنگین خود را برون افکند،
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا
و انسان گوید: «[زمین] را چه شده است؟»
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا
آن روز است که [زمین] خبرهای خود را باز گوید.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا
[همان گونه] که پروردگارت بدان وحی کرده است.
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ
آن روز، مردم [به حال] پراکنده برآیند تا [نتیجه] کارهایشان به آنان نشان داده شود.
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ
پس هر که هموزن ذرّهای نیکی کند [نتیجه] آن را خواهد دید.
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
و هر که هموزن ذرّهای بدی کند [نتیجه] آن را خواهد دید.