The Event · an-Naba' · سورة النبإ · 40 ayahs

القرآن الكريمBaha'oddin Khorramshahi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ

از چه از همدیگر می‌پرسند؟

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ

از خبر بزرگ‌

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

همانکه ایشان در آن اختلاف دارند

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

چنین نیست، زودا که بدانند

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

باز چنین نیست زودا که بدانند

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا

آیا زمین را زیرانداز نساخته‌ایم؟

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا

و کوهها را مانند میخها

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا

و شما را به صورت جفتها[ی گوناگون‌] آفریده‌ایم‌

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا

و خوابتان را مایه آرامش گردانده‌ایم‌

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا

و شب را همچون پوششی ساخته‌ایم‌

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا

و روز را وقت تلاش معاش قرار داده‌ایم‌

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا

و برفرازتان هفت آسمان استوار برافراشته‌ایم‌

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا

و چراغی درخشان پدید آورده‌ایم‌

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا

و از ابرها آبی ریزان فرو فرستاده‌ایم‌

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا

تا بدان دانه و گیاه برآوریم‌

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا

و بوستانهایی انبوه‌

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا

بی‌گمان روز داوری، هنگامی معین است‌

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا

روزی که در صور دمیده شود و فوج فوج بیایید

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا

و آسمان گشوده شود و دروازه دروازه باشد

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

و کوهها روان کرده شود و چون سرابی باشد

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا

بی‌گمان جهنم کمینگاهی است‌

لِلطَّاغِينَ مَآبًا

و بازگشتگاه سرکشان است‌

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا

که روزگارانی در آن به سر برند

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا

در آن نه خنکی بینند نه نوشابه‌ای چشند

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا

مگر آب جوش و چرکابه‌

جَزَاءً وِفَاقًا

که جزایی موافق [اعمال ایشان‌] است‌

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا

آنان حساب و کتابی را امید نمی‌داشتند

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا

و آیات ما را سخت تکذیب می‌کردند

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا

و هر چیزی را در نامه‌ای به شمار آورده‌ایم‌

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

پس بچشید که هرگز جز به عذابتان نمی‌افزاییم‌

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

بی‌گمان پرهیزگاران را رستگاری است

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا

بوستانها و درختان انگور

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا

و [حوریان‌] نارپستان همسال‌

وَكَأْسًا دِهَاقًا

و جامهای سرشار

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا

در آنجا نه لغوی بشنوند و نه دروغی‌

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا

پاداشی است از سوی پروردگارت و بخششی بسنده است‌

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا

پروردگار آسمانها و زمین و مابین آنها که خدای رحمان است، و از جانب او اجازه سخن گفتن ندارند

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

روزی که روح [جبرئیل‌] و فرشتگان به صف ایستند و هیچ‌یک جز کسی که خداوند رحمان به او اجازه دهد، و صواب گوید، سخن نگویند

ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا

این روز واقعی است پس هر که خواهد بازگشتگاهی به سوی پروردگار خویش بجوید

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا

ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، از روزی که هر انسانی به [نتیجه‌] آنچه به دستان خویش پیش فرستاده است، بنگرد و کافر [از سر حسرت‌] گوید کاش من خاک بودم‌