وَالْفَجْرِ
سوگند به سپیده دم
القرآن الكريمBaha'oddin Khorramshahi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالْفَجْرِ
سوگند به سپیده دم
وَلَيَالٍ عَشْرٍ
و سوگند به شبهای دهگانه
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
و سوگند به زوج و فرد
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
و سوگند به شب چون سرآید
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ
آیا در اینها خردمندان را سوگندی سزاوار است؟
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
آیا نیندیشیدهای که پروردگارت در حق [قوم و سرزمین] عاد چگونه عمل کرد؟
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
که ارم ستوندار داشت
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
همان که مانندش در [هیچیک از] شهرها ساخته نشده بود
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
و نیز قوم ثمود که در وادیالقری، [خانه از] سنگ میبریدند [و میتراشیدند]
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
و فرعون صاحب سپاه
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
کسانی که در شهرها سر به طغیان برداشته بودند
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
و در آنجا چه بسیار فتنه و فساد میکردند
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
و سرانجام پروردگارت تازیانه عذاب را بر سر آنان کشید
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
بیگمان پروردگارت در کمینگاه است
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
اما انسان چون پروردگارش او را بیازماید و او را گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [شاد و مغرور شود و] گوید پروردگارم مرا گرامی داشت
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و اما چون او را [به بلا و محنت] بیازماید و روزی او را بر او تنگ گیرد، [بیصبری و ناسپاسی کند و] گوید پروردگارم مرا خوار داشت
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
چنین نیست، بلکه یتیم را نمینوازید
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و بر اطعام بینوا ترغیب نمیکنید
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا
و میراث را [به حق و ناحق] یکسره میخورید
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
و مال را چه بسیار دوست میدارید
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
چنین نیست، آنگاه که زمین پخش و پراکنده شود
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
و امر پروردگارت فرارسد و فرشتگان صف در صف آیند
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ
و در چنین روز جهنم را به میان آورند، در چنین روز انسان پندگیرد و او را چه جای پند گرفتن است
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
[از سر حسرت] گوید کاش من برای این زندگانی [اخروی]ام پیش اندیشی کرده بودم
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
پس در چنین روز هیچ کس چون عذاب او [خداوند]، عذاب نکند
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
و هیچ کس چون بند نهادن او، بند ننهد
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
هان ای نفس مطمئنه
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً
به سوی پروردگارت که تو از او خشنودی و او از تو خشنود است، باز گرد
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
و در زمره بندگان من درآی
وَادْخُلِي جَنَّتِي
و به بهشت من وارد شو