The Event · an-Naba' · سورة النبإ · 40 ayahs

القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداى بخشاينده مهربان

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ

[كافران‌] از چه مى‌پرسند- از تو يا از يكديگر-؟

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ

از آن خبر بزرگ- رستاخيز-.

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

همان كه در باره آن اختلاف دارند.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

نه چنان است [كه مى‌پندارند]، بزودى بدانند.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

باز هم نه چنان است [كه مى‌پندارند]، بزودى بدانند.

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا

آيا زمين را بستر و قرارگاه [شما] نگردانيديم؟

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا

و كوه‌ها را ميخهايى- تا زمين بدان استوار باشد و نجنبد-؟

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا

و شما را جفت جفت- نر و ماده- آفريديم.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا

و خوابتان را مايه آسايش و را حتى ساختيم.

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا

و شب را پوششى قرار داديم.

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا

و روز را هنگام جستن مايه و اسباب زندگانى- وقت كار و كوشش شما- كرديم.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا

و بر فرازتان هفت آسمان استوار بساختيم.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا

و چراغى درخشان- خورشيد- پديد كرديم.

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا

و از ابرهاى باردار آبى سخت روان و ريزان فرو فرستاديم،

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا

تا بدان دانه و گياه بيرون آريم.

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا

و بوستانهايى از درختان انبوه.

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا

همانا روز جدايى- يادآورى- وعده‌گاه است

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا

روزى كه در صور دميده شود، پس شما گروه گروه بياييد

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا

و آسمان شكافته و گشوده شود پس درهايى گردد- براى نزول فرشتگان يا براى راه‌يافتن انسان به عالم فرشتگان-.

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

و كوه‌ها به گردش آيد پس سرابى شود- يعنى حقيقت خود را از دست بدهد و ريگى روان گردد-.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا

همانا دوزخ كمينگاه است،

لِلطَّاغِينَ مَآبًا

سركشان- كافران لجوج و معاند- را بازگشتگاه است.

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا

روزگارى دراز- يعنى هميشه- در آن درنگ كنند.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا

در آنجا نه هيچ خنكى- نسيمى- چشند و نه هيچ آشاميدنيى،

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا

مگر آب جوشان و خونابه دوزخيان،

جَزَاءً وِفَاقًا

پاداشى فراخور [كارهاى آنان‌].

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا

همانا آنان حساب [قيامت‌] را اميد- باور- نمى‌داشتند،

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا

و آيات ما را همى‌دروغ انگاشتند.

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا

و ما همه چيز را در نوشته‌اى به شمار آورده‌ايم- و مطابق همان پاداش و كيفر مى‌دهيم-.

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

پس بچشيد كه نيفزاييم شما را مگر عذاب.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

همانا پرهيزگاران را رستگارى است

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا

باغها و تاكها

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا

و زنانى نار پستان همسال.

وَكَأْسًا دِهَاقًا

و جامهاى لبريز از شراب،

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا

در آنجا سخن بيهوده و دروغ نشنوند- بر خلاف شرابخواران دنيا كه هذيان و دروغ گويند و شنوند-

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا

پاداشى است از پروردگارت، بخششى حساب شده.

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست، خداى رحمان، كه كسى را ياراى گفتگو با او نيست،

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

در روزى كه روح- فرشته همراه وحى- و فرشتگان به صف ايستند سخن نگويند مگر كسى كه خداى رحمان او را اجازه دهد و سخن درست گويد.

ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا

اين است آن روز حق- متحقق و بودنى- پس هر كه خواهد به سوى پروردگار خويش راه بازگشتى پيش گيرد.

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا

همانا ما شما را از عذابى نزديك بيم داديم، روزى كه آدمى آنچه را دستهايش پيش فرستاده است مى‌نگرد، و كافر گويد: اى كاش خاك بودمى- تا برانگيخته و حسابرسى نمى‌شدم-.