The Snatchers · an-Nazi'at · سورة النازعات · 46 ayahs

القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداى بخشاينده مهربان

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

سوگند به آن كشندگان- يا بركنندگان- به نيرو و به سختى- فرشتگانى كه جانهاى كافران را به قوت و شدت گيرند-

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

و سوگند به آن بازگيرندگان بازگرفتنى به نرمى و آسانى- فرشتگانى كه جانهاى مؤمنان و نيكان را به نرمى از تن بازگيرند و بيرون برند-

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

و سوگند به آن شناكنندگان شناكردنى- فرشتگانى كه آمد و شد مى‌كنند، يا شناوران آسمانى مانند ستارگان و ماه و خورشيد-

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

پس به آن پيشى‌گيرندگان پيشى‌گرفتنى- در فرمانبردارى-

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

پس به آن تدبيركنندگان كارها- فرشتگانى كه تدبير امور خلق مى‌كنند- [كه هر آينه برانگيخته مى‌شويد]،

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

در روزى كه آن لرزاننده- دميدن نخست- همه آفريدگان را بلرزاند،

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

در حالى كه لرزاننده ديگرى در پى آن در آيد- دميدن دوم كه برانگيختن با آن است-.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

دلهايى در آن روز تپنده و لرزان است.

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

ديدگانشان فروخفته است- از ترس-.

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

[منكران بعث‌] گويند: آيا ما [پس از مرگ‌] به حال نخست بازگردانيده مى‌شويم؟!

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

آيا آنگاه كه استخوانهايى پوسيده گشتيم؟!

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

گفتند: آنگاه آن بازگشتى زيانبار است- از روى استهزا مى‌گفتند كه اگر ما را بازگشتى باشد زيانكار باشيم زيرا آن را دروغ مى‌انگاشتيم-.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

پس همانا آن بازگشت يك بانگ انگيزنده است و بس- كه اسرافيل دردمد-

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

كه ناگاه بر روى زمين فراآيند.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ

آيا داستان موسى به تو رسيده است- تا تو را دلدارى باشد بر تكذيب قوم-؟

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى بخواند

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

كه به سوى فرعون برو كه او سركشى كرده است.

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ

پس بگو: آيا تو را هيچ ميل و رغبتى هست كه به پاكى گرايى؟

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

و تو را به سوى پروردگارت راه نمايم تا بترسى- و سركشى نكنى-؟

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ

پس آن نشانه بزرگتر- عصا و يد بيضا- را به او بنمود.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

پس تكذيب كرد و نافرمانى نمود.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

سپس پشت كرده مى‌كوشيد- در هلاكت موسى-.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

پس [همه را] گرد آورد آنگاه آواز داد

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ

گفت: منم خداى برتر شما.

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ

پس خداوند او را به كيفر آن جهان- دوزخ- و اين جهان- غرق‌شدن- بگرفت.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ

هر آينه در اين عبرتى است براى هر كه بترسد- از خدا يا از عذاب-.

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا

آيا شما به آفرينش سخت‌تريد يا آسمان كه آن را برافراشت

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا

سقفش را فراداشت و آن را راست و بسامان كرد.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا

و شبش را تاريك ساخت و روزش را بيرون آورد.

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا

و زمين را پس از آن بگسترانيد.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا

[و] از آن آبش و گياهانش- يا چراگاهش- را بيرون آورد.

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

و كوه‌ها را [بر آن‌] استوار و پابرجا گردانيد.

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

تا شما و چارپايانتان را بهره‌مندى و كالايى باشد.

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ

پس چون آن بلاى سخت بزرگ- روز رستاخيز- بيايد،

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ

روزى كه آدمى آنچه كوشيده است به ياد آرد

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ

و دوزخ براى هر كه ببيند- او را بينايى باشد- آشكار شود [و مردم در آن روز دو گروه شوند]

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ

و اما هر كه سركشى كرده از حد درگذشت،

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

و زندگى اين جهان را برگزيد،

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

پس همانا دوزخ جايگاه اوست.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ

و اما هر كس كه از مقام پروردگار خود- يا از ايستادن در پيشگاه پروردگارش- ترسيد و خويشتن را از آرزو و كام دل بازداشت،

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

پس همانا بهشت جايگاه اوست.

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا

تو را از روز رستاخيز مى‌پرسند كه هنگام آمدن آن كى خواهد بود؟

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا

تو از ياد آن در چه چيزى؟- از هنگام آمدن آن چه خبر دارى-؟

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا

[دانش‌] پايانه و سرانجام آن با پروردگار توست.

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا

تو تنها هر كس را كه از آن مى‌ترسد بيم‌دهنده‌اى و بس- آنچه به تو مربوط است همين است-.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا

گويى كه آنان روزى كه آن را ببينند درنگ نكرده‌اند- در دنيا يا در گور- مگر شامگاهى يا چاشتگاهى.