إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
آنگاه كه خورشيد در هم پيچيده و بىنور شود.
القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
آنگاه كه خورشيد در هم پيچيده و بىنور شود.
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
و آنگاه كه ستارگان تيره گردند و فروريزند.
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
و آنگاه كه كوهها از جاى رانده شوند- و چون ريگ روان گردند-.
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
و آنگاه كه شتران آبستن رهاگذاشته شوند- بىصاحب بمانند-.
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
و آنگاه كه جانوران وحشى گردآورده شوند.
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
و آنگاه كه درياها به جوش آيند- يا با اتصال به يكديگر پر شوند-.
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
و آنگاه كه كسان [با يكديگر] جفت و قرين شوند- نيكان با نيكان و بدان با بدان-.
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ
و آنگاه كه از دختر زنده به گورشده پرسند:
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
به كدام گناه كشته شده است؟
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
و آنگاه كه نامهها- نامههاى اعمال- گشوده شود.
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
و آنگاه كه آسمان بركنده و درنَوَرْديده شود.
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
و آنگاه كه دوزخ افروخته و شعلهور گردد.
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
و آنگاه كه بهشت نزديك گردانيده شود- براى اهلش-.
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ
[در آن روز] هر كسى بداند آنچه را فراآورده باشد.
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ
پس سوگند به ستارگان بازگردنده
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ
آن روندگان پنهانشونده- در روز-
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ
و سوگند به شب چون پشت كند و برود- يا در آيد-.
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ
و سوگند به بامداد چون بردمد
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
كه هر آينه اين [قرآن] گفتار فرستادهاى بزرگوار- جبرئيل
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
نيرومندى كه نزد خداوند عرش، گرامى و داراى مكانت و منزلت است
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
در آنجا- در ميان فرشتگان- فرمانروا و [در پيشگاه خدا] امين است- در رساندن وحى-.
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ
و يار شما- پيامبر
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ
و هر آينه او- يعنى جبرئيل- را در افق روشن- كناره جهان برين- ديده است.
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ
و او بر غيب- وحى- بخيل نيست- كه چيزى از آن بكاهد و ناگفته بگذارد-.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ
و آن سخن شيطان راندهشده نيست.
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
پس كجا مىرويد؟!
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
آن جز يادآورى و پندى براى جهانيان نيست
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ
براى هر كس از شما كه بخواهد به راه راست رود.
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
و نمىخواهيد مگر آنكه خداى، پروردگار جهانيان، بخواهد.