The Sun · ash-Shams · سورة الشمس · 15 ayahs

القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداى بخشاينده مهربان

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

سوگند به خورشيد و روشنايى آن

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

و به ماه چون از پى آن برآيد- كه بعد از غروب آفتاب با جلوه بيشتر پديدار مى‌شود-.

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

و به روز چون آن را آشكار و پديدار كند.

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

و به شب آنگاه كه آن را فروپوشد.

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

و به آسمان و آن كه برافراشتش.

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

و به زمين و آن كه گسترانيدش.

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

و به نفس- جان، روان- و آن كه آن را راست و درست ساخت- يا سامان بخشيد-.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

پس بدكارى و پرهيزگارى‌اش را به وى الهام كرد.

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

براستى رستگار شد هر كه آن را پاك گردانيد و پاكيزه داشت- از كفر و گناهان-.

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

و نوميد و بى بهره گشت هر كه آن را بيالود- به كفر و گناهان-.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

ثمود از روى سركشى خود، [صالح و دين حق را] تكذيب كردند.

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

آنگاه كه بدبخت‌ترينشان انگيخته شد و برخاست.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

پس پيامبر خدا- صالح- به آنان گفت: ماده‌شتر خداى را با آبشخورش واگذاريد- آزارش مكنيد و از آب خوردن بازش مداريد-.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

پس او را دروغگو شمردند و آن را پى كردند- كشتند- پس خدايشان به سزاى گناهشان آنان را هلاك و نابود كرد و [با خاك‌] يكسانشان ساخت.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

و از سرانجام آن بيم نمى‌داشت.