وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
سوگند به خورشيد و روشنايى آن
القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
سوگند به خورشيد و روشنايى آن
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
و به ماه چون از پى آن برآيد- كه بعد از غروب آفتاب با جلوه بيشتر پديدار مىشود-.
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
و به روز چون آن را آشكار و پديدار كند.
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
و به شب آنگاه كه آن را فروپوشد.
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
و به آسمان و آن كه برافراشتش.
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
و به زمين و آن كه گسترانيدش.
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
و به نفس- جان، روان- و آن كه آن را راست و درست ساخت- يا سامان بخشيد-.
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
پس بدكارى و پرهيزگارىاش را به وى الهام كرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
براستى رستگار شد هر كه آن را پاك گردانيد و پاكيزه داشت- از كفر و گناهان-.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
و نوميد و بى بهره گشت هر كه آن را بيالود- به كفر و گناهان-.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
ثمود از روى سركشى خود، [صالح و دين حق را] تكذيب كردند.
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
آنگاه كه بدبختترينشان انگيخته شد و برخاست.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
پس پيامبر خدا- صالح- به آنان گفت: مادهشتر خداى را با آبشخورش واگذاريد- آزارش مكنيد و از آب خوردن بازش مداريد-.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
پس او را دروغگو شمردند و آن را پى كردند- كشتند- پس خدايشان به سزاى گناهشان آنان را هلاك و نابود كرد و [با خاك] يكسانشان ساخت.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
و از سرانجام آن بيم نمىداشت.