وَالضُّحَىٰ
سوگند به روشنايى و برآمدن روز.
القرآن الكريمSayyed Jalaloddin Mojtabavi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
وَالضُّحَىٰ
سوگند به روشنايى و برآمدن روز.
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ
و سوگند به شب چون در آيد و آرام گيرد- تاريكى آن همه را فرو پوشد-.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
كه پروردگارت نه تو را فروگذاشته و نه دشمن داشته است.
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ
و هر آينه آن جهان براى تو بهتر است از اين جهان.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ
و هر آينه پروردگارت تو را بخششى خواهد كرد كه خشنود شوى.
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ
آيا تو را يتيمى نيافت پس جاى و پناه داد- به وسيله عمويت ابو طالب-؟
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ
و راه گمكردهات يافت پس راه نمود.
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ
و نيازمندت يافت پس بىنياز و توانگر ساخت- به مال خديجه، يا به قناعت-.
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ
پس، يتيم را خوار مدار و مران.
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ
و خواهنده- سائل نيازمند- را بانگ مزن و مران.
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
و به نعمت پروردگارت- نبوّت و قرآن و هدايت و ...- سخن گوى- كه شكر آن است-.