The Land · al-Balad · سورة البلد · 20 ayahs

١لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

۱سوگند به این شهر [مکه].

٢وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

۲در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]

٣وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

۳و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

٤لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

۴یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواری‌های دنیوی] آفریدیم.

٥أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

۵آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

٦يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

۶می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

٧أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

۷آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

٨أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

۸آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟

٩وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

۹و یک زبان و دو لب؟

١٠وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ

۱۰و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.

١١فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ

۱۱اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].

١٢وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ

۱۲و تو چه می‌دانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟

١٣فَكُّ رَقَبَةٍ

۱۳آزاد کردن برده‌ای است.

١٤أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

۱۴یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،

١٥يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

۱۵[خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]

١٦أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

۱۶یا مستمندی خاک نشین؛

١٧ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

۱۷به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.

١٨أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

۱۸اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].

١٩وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

۱۹اما کسانی ‌که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].

٢٠عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ

۲۰[از هر سو] آتش سرپوشید‌ه‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].