وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،
The Sun · ash-Shams · سورة الشمس · 15 ayahs
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] در‌آید،
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
و سوگند به روز، هنگامی که آن [= خورشید] را روشن [و جلوه‌گر] کند،
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
[قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبر‌شان را] تکذیب کردند،
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
آنگاه که بدکار‌ترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
[ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [ماده‌شتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سر‌شان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.