The Rolling · at-Takwir · سورة التكوير · 29 ayahs

القرآن الكريمMohammad Sadeqi Tehrani

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان‌

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ

آن‌گاه که خورشید در هم پیچیده گردد.

وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ

و آن‌گاه که ستارگان درخشان تیره شوند.

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ

و آن‌گاه که کوه‌ها به شدت حرکت داده شوند.

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ

و آنگاه که شتران ماده (به هنگام زادن) وانهاده شوند.

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ

و آن‌گاه که وحشیان - بدون برگشت- گرد آورده شوند.

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ

و آن‌گاه که دریاها به شدت به جوش آورده شوند.

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ

و آن‌گاه که نفوس، به هم در پیوسته شوند.

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ

و آن‌گاه که دختران (زنده) به گور شده پرسیده شوند،

بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ

(که) به کدامین گناه کشته شدند؟

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ

و آن‌گاه که نامه‌ها (ی وحیانی و اعمال مکلفان) باز و آشکار گردند.

وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ

و آن‌گاه که پوست آسمان - هم‌چون شتران- برکنده شود (و به حالت نخستین برگردد).

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

و آن‌گاه که آتش پرهیجان جهنم به شدت برافروخته گردد.

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

و آن‌گاه که بهشتِ زینت‌یافته پیش آورده شود.

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ

هر نفسی بداند چه پیش آورده.

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ

پس سوگند نمی‌خورم به اختران بسی باز گردنده.

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ

روان‌شده‌ی پنهان‌شونده.

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

سوگند به شب چون پس و پیش آید.

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

و سوگند به صبح چون تنفس کند.

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

که (قرآن) بی‌گمان سخن فرستاده‌ی بزرگواری است.

ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ

نیرومندی (که) نزد صاحب عرش فرماندهی بامکنت و مکانت است.

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ

(در) آنجا (هم) مطاع (و هم) امین است.

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ

و (این) مصاحب و همنشین شما مجنون نیست.

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ

و همانا او خدا را در افقی روشنگر (با دیده‌ی بصیرت) دید.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ

و او بر غیب بخیل نیست.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ

و قرآن سخن شیطانی سنگ‌باران شده نیست.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

پس به کجا می‌روید؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

این قرآن به جز یادواره‌ای برای عالمیان نیست.

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ

(بلکه) برای هر کس از شما که بخواهد (در سایه‌ی وحی) مستقیم گردد.

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

و تا خدا، پروردگار جهانیان، نخواهد، (شما نیز) نخواهید خواست.