وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
سوگند به خورشید و میانروزش.
القرآن الكريمMohammad Sadeqi Tehrani
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
سوگند به خورشید و میانروزش.
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
سوگند به ماه هنگامی که از پیاش میرود.
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
سوگند به روز هنگامی که خورشید را نمایان کند.
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
سوگند به شب هنگامی که چون پرده بر آن پوشد.
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
سوگند به آسمان و آنچه آن را سازمان و سامان داد.
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
سوگند به زمین و آنچه که آن را گشاده کرد و به حرکت درآورد.
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
سوگند به نَفْسی و آنچه سازمانش داد.
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
پس پلیدکاری و پرهیزگاریش را به او الهام کرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
(که) هر کس نفسش را پاک گردانید، بهراستی رستگار کرد.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
و هر کس آلودهاش ساخت، همواره زیان کرد.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
ثمودیان با طغیانشان به تکذیب پرداختند،
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
چون شقیترینشان برانگیخته شد.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
پس فرستادهی خدا به آنان گفت: «زنهار! ماده شتر خدا را و (نوبت) آب خوردنش را (حرمت نهید).»
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
پس دروغزنش خواندند و آن (ماده شتر) را پی کردند. پس پروردگارشان به (سزای) گناهشان بر (سر و سامان)شان هلاکتی پراضطراب فرو فرستاد. پس (دوباره شتر را زنده کرد) و سامانش داد.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
و از پیآمد کار خویش، بیمی نمیدارد.