لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය මත දිවුරමි.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
අපරිමිත දයාන්විත අසමසම කරුණාන්විත වූ අල්ලාහ්ගේ නාමයෙනි.
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය මත දිවුරමි.
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
තවද දොස් නගන ආත්මය මත දිවුරමි.
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ
ඔහුගේ අස්ථි අපි එක්රැස් නො කරන්නේ ම යැයි මිනිසා සිතන්නේ ද?
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ
එසේ නොව ඔහුගේ ඇඟිලි තුඩු පවා සකස් කිරීමට අපි ශක්තිවන්තයින් වෙමු.
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
එහෙත් මිනිසා ඔහු ඉදිරියේ පාපයන් කිරීමට සිතයි.
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ
“මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය කවදා දැ”යි ඔහු විමසා සිටියි.
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
දෘෂ්ටිය (නීලංකාරවී) මුළා වී ගිය විට,
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
තවද සඳු(ගේ අලෝකය) ගිලුනු විට,
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
තවද හිරු හා සඳු එක් කරනු ලැබූ විට,
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
පලා යන තැන කොතැන දැ? යි එදින මිනිසා විමසනු ඇත.
كَلَّا لَا وَزَرَ
එසේ නොව සරණ පතන තැනක් (ඔහුට) නොමැත.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
එදින වාසස්ථානය නුඹගේ පරමාධිපති වෙත පිහිටයි.
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
ඔහු කලින් කළ දෑ හා ඔහු පසුවට කළ දෑ සම්බන්ධයෙන් එදින මිනිසාට දන්වනු ලැබේ.
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
එසේ නො ව, තමන් ගැන මිනිසා සාක්ෂි දරන්නේ ය.
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ
ඔහු සමාවට හේතූන් ඉදිරිපත් කළ ද.
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
එය (කුර්ආනය කියවීමට) ඉක්මන් කරනු පිණිස නුඹගේ දිව එයින් නො සොල්වනු.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ
එය ගොනු කිරීම ද එය පාරායනය කරවීම ද නියත වශයෙන්ම අප වෙත වූ වගකීමකි.
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
එහෙයින් අපි එය පාරායනය කළ විට නුඹ එහි පාරායනය අනුගමනය කරනු.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ
පසුව එය පැහැදිලි කිරීම ද නියත වශයෙන් ම අප වෙත පැවරුණු වගකීමකි.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ
එහෙත් නුඹලා මෙලොව ප්රිය කරන්නෙහු ය.
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ
තවද නුඹලා මතු ලොව අත හැර දමන්නෙහු ය.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ
එදින ඇතැම් මුහුණු දීප්තිමත්ව පවතී.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
තම පරමාධිපති දෙස බලමින් සිටිති.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ
තවද එදින ඇතැම් මුහුණු (අඳුරින් වෙළී) විරූපව පවතී.
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
(කොඳු ඇට පෙළ කඩා දමන) මහත් දඬුවමක් එයට සිදු කරනු ලබනු ඇතැයි සිතති.
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ
එසේ නොව (ප්රාණය) උගුරු දණ්ඩ දක්වා ළඟා වූ විට;
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ
තවද ආරක්ෂා කරන්නා කවුරුන් දැ? යි විමසනු ලැබු විට;
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ
නියත වශයෙන් ම තමන් වෙන්ව යෑම එය වේ යැයි ඔහු සිතූ විට;
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ
කෙණ්ඩය කෙණ්ඩය සමග ඇමුණුනු විට;
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ
එදින මෙහෙය වනු ලබන ස්ථානය නුඹගේ පරමාධිපති වෙත ය.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
තවද ඔහු සත්ය තහවුරු කළේ නැත. තවද ඔහු සලාතය ඉටු කළේ ද නැත.
وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
එහෙත් ඔහු බොරු කළේ ය. තවද පිටුපෑවේ ය.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ
පසුව ඔහු තම පවුල වෙත අහංකාරකම් පාමින් ගියේ ය.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ
නුඹට (දඬවම) සමීප විය. වඩාත් සමීප විය.
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ
පසු ව ද සමීප විය. වඩාත් සමීප විය.
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى
නිකරුණේ ඔහු අත හැර දමනු ලබනු ඇතැයි මිනිසා සිතන්නේ ද?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ
විදිනු ලබන ශුක්රාණු බිඳුවක් ලෙස ඔහු නොසිටියේ ද?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
පසුව ඔහු එල්ලී පවතින ලේ කැටියක් බවට පත් විය. පසුව ඔහුව මවා සැකසුවේ ය.
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ
පසු ව එයින් ස්ත්රිය හා පිරිමියා යන යුගලය ඇති කළේ ය.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ
(මේ සියලු දේ කළ) ඔහු, මළවුන් නැගිටුවීමට හැකියාව ඇත්තා බවට ඒවා (සාක්ෂියක් ලෙස) පිහිටා නොමැති ද?