عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ
ඔහු මුහුණ හකුළා හැරුනේ ය.
He Frowned · 'Abasa · سورة عبس · 42 ayahs
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
අපරිමිත දයාන්විත අසමසම කරුණාන්විත වූ අල්ලාහ්ගේ නාමයෙනි.
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ
(එසේ සිදු කළේ) අන්ධයකු තමන් වෙත පැමිණීම හේතු කොටගෙන (ය.)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ
ඔහු පිවිතුරු වනු ඇතැයි නුඹව දැනුවත් කරනුයේ කුමක් ද?
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ
එසේ නැතහොත් ඔහු (නුඹේ උපදෙස්) මෙනෙහි කර එම මෙනෙහි කිරීම ඔහුට සෙතක් වනු ඇතැයි (නුඹව දැනුවත් කරනුයේ කුමක් ද?)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ
(යහමග පිළිබඳ) අවශ්‍යතාව නොමැති අය වූ කලී,
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ
නුඹ ඔහු වෙතට අවධානය යොමු කරන්නෙහි ය.
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
තවද ඔහු පිවිතුරු නොවීම ගැන ඔබ කෙරෙහි දොසක් නොමැත.
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ
"තවද ඔබ වෙත කැපවීමෙන් පැමිණි අය පිළිබඳ වූ කලී"
وَهُوَ يَخْشَىٰ
"ඔහු බිය බැතිමත් වන අයකු ලෙස"
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
නුඹ ඔහු පිළිබඳ නො සලකා හැරියෙහි ය.
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
එසේ නොව සැබැවින් ම එය උපදෙසකි.
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ
එහෙයින් කවරෙක් (සුමග යන්නට) අභිමත කළේද ඔහු එය මෙනෙහි කරත්වා!
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ
(මෙම උපදෙස) ගෞරවනීය පුස්තකයෙහි ය.
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ
පවිත්‍ර වූ උසස් (පුස්තකයෙහි ය.)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ
(මලක්වරුන්ගේ) අත්වලින් (ලියන ලද්දකි.)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ
ගෞරවාන්විත, පිවිතුරු දැහැමි (මලක්වරුන්ගේ අත්වලින් ලියන ලද්දකි.)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ
මිනිසාට ශාපය අත් වේවා! ඔහුව ප්‍රතික්ෂේපකයකු බවට පත් කළේ කුමක් ද?
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ
කුමන දෙයකින් ඔහුව ඔහු (අල්ලාහ්) මැව්වේ ද?
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ
ඔහු ඔහුව ශුක්‍රාණු බිඳුවකින් මවා පසුව ඔහුව ප්‍රමාණවත් ලෙස සැකසුවේ ය.
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ
අනතුරුව ඔහුට මාර්ගය පහසු කළේ ය.
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ
පසුව ඔහු ඔහුව මරණයට පත් කළේ ය. ඉන් පසුව ඔහු ඔහුව වළ දැමුවේ ය.
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ
පසුව ඔහු අභිමත කළ විට ඔහු ඔහුව නැගිටුවන්නේ ය.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ
එහෙත් ඔහු ඔහුට අණ කළ දෑ ඔහු ඉටු නො කළේ ය.
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ
එබැවින් මිනිසා ඔහුගේ ආහාරය දෙස බලත්වා!
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا
සැබැවින් ම අපි (වර්ෂා) ජලය අධික වශයෙන් හැළුවෙමු.
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا
පසුව අපි පොළොව පැල්මක් වශයෙන් පැළුවෙමු.
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
එහි බීජ ද අපි හට ගැන්වූයෙමු.
وَعِنَبًا وَقَضْبًا
මිදි හා එළවළු ද
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
ඔලිව් හා රටඉඳි ද
وَحَدَائِقَ غُلْبًا
ඝණ උයන් ද
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا
පලතුරු හා උදුපියලිය ද (අපි හටගැන්වූයෙමු.)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
(මේ සියල්ල) නුඹලාටත් නුඹලාගේ ගොවිපළ සතුන්ටත් භුක්ති විඳීමක් වශයෙනි.
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ
එබැවින් මහා හඬ පැමිණි විට,
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
එදින මිනිසා ඔහුගේ සහෝදරයාගෙන් ද පලා යනු ඇත.
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ
තවද ඔහුගේ මවගෙන් හා ඔහුගේ පියාගෙන් ද;
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ
තවද ඔහුගේ භාර්යාවගෙන් හා ඔහුගේ දරුවන්ගෙන් ද (පලා යනු ඇත.)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
එදින ඔවුන් අතරින් සෑම මිනිසෙකුට ම ඔහුව නිරත කර වන කරුණු ඇත.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ
එදින (ඇතැම්) මුහුණු පැහැපත් ව පවතී.
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ
සිනහ මුසු ව ප්‍රීතියෙන් (පවතී.)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ
තවද (ඇතැම්) මුහුණු එදින ඒවා මත දූවිලි පවතී.
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
අඳුර ඒවා වසා ගනු ඇත.
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ
ඔවුහු මය ප්‍රතික්ෂේප කළ දුෂ්ටයෝ.