وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
Қуёш ва унинг ёғдусига қасам.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Меҳрибон ва раҳмли Аллоҳ номи билан (бошлайман).
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
Қуёш ва унинг ёғдусига қасам.
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
У (қуёш)нинг ортидан келган ойга қасам.
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
У (қуёшни оламга) ошкор қилган кундузга қасам.
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
У (қуёшни ўз зулмати билан) ўраб-яширган кечага қасам.
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
Осмонга ва уни бино қилган Зотга қасам.
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
Ерга ва уни ёйиб-текис қилиб қўйган Зотга қасам.
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
Жонга ва уни расо қилиб-яратган,
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
Унга фисқ-фужурини ҳам, тақвосини ҳам илҳом қилиб-ўргатиб қўйган Зотга қасамки,
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
Дарҳақиқат, уни (яъни, ўз нафсини-жонини иймон ва тақво билан) поклаган киши нажот топди.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
Ва у (жонни фисқ-фужур билан) кўмиб хорлаган кимса номурод бўлди.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
Самуд (қабиласи) ҳаддан ошганлари сабабли (ўз пайғамбарларини) ёлғончи қилишди.
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
Эсланг, уларнинг энг бадбахтлари (туяни сўйиш учун) қўзғалганларида,
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
Аллоҳнинг пайғамбари (Солиҳ алайҳиссалом) уларга: «Аллоҳнинг туяси(ни сўйиб юбориш)дан ва уни суғориш(га тўсиқ бўлиш)дан сақланинглар!», деди.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
Бас, улар (Пайғамбарни) ёлғончи қилишиб, у (туя)ни сўйиб юборган эдилар, Парвардигорлари ўзларининг гуноҳлари сабабли устларига қирғин юбориб, уни (қирғинни барчаларига) баробар қилди.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
(Зотан, Аллоҳ таоло бу ишининг) оқибатидан қўрқмас!