An-Naba' 78:36

این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!

[این است‌] پاداشی از پروردگار تو، عطایی از روی حساب.

[این] پاداشی کافی و به اندازه از سوی پروردگار توست.

این پاداش پروردگار تو است و عطیّه‌ی بسنده‌ای (برای برآوردن خواستها و آرزوهای بهشتیان است). [[«جَزَآءً»: مفعول مطلق است. «عَطَآءً»: عطیّه و تفضّل الهی. بدل از (جَزَآءً) است. «حِسَاباً»: کافی و وافی. بسنده. یعنی نعمتها و عطیّه‌های خداوندی آن اندازه به بهشتیان می‌رسد که خواهند گفت: ما را بس! مصدر است و در معنی اسم فاعل، یعنی مُحاسِب. بدین معنی که بهشتیان را به گفتن: (حَسْبُنَا) می‌کشاند. صفت (عَطَآءً) است.]]

[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب