Al-'Adiyat 100:6

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است،

[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است،

(به چنین اسبانی سوگند که) انسان نسبت به پروردگار خود بسیار ناسپاس و حق ناشناس است. [[«الإِنسَانَ»: مراد انسانی است که در پرتو معارف الهی تربیت نیافته است و تعلیمات انبیاء بر دلش نتافته است، و خویشتن را تسلیم غرائز و شهوات سرکش نموده است. «کَنُودٌ»: کفران نعمت‌کننده. ناسپاس. حق‌ناشناس.]]

یقیناً انسان در برابر [نعمت‌های] پروردگارش بسیار ناسپاس است،