Ash-Shu'ara' 26:80

و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد،

و چون بیمار شوم او مرا درمان می‌بخشد،

و هنگامی که بیمار می شوم، او شفایم می دهد

و هنگامی که بیمار شوم او است که مرا شفا می‌دهد. [[«یَشْفِینِ»: مراد این است که شافی تنها خدا است و دکتر و دوا وسیله است. انسان مؤمن به پزشک مراجعه می‌کند و دارو می‌خورد، ولی هیچ کدام را شفا دهنده نمی‌داند و بلکه معتقد است که اگر خدا خواست دوا و درمان مؤثّر واقع می‌شوند. نان و آب وسیله سیر کردنند، ولی سیرکننده خدا است.]]

و هنگامی که بیمار می‌شوم، اوست که شفایم می‌دهد