Al-Humazah 104:7

آتشی که از دلها سرمی‌زند!

[آتشی‌] که به دلها می‌رسد.

[آتشی] که بر دل ها برآید و چیره شود.

آتشی که (به ژرفای قلبها که کانون کفر و کبر و فسق، و مرکز حبّ ثروت و قدرت و منزلت دنیوی بوده است، فرو می‌رود) و بر دلها مسلّط و چیره می‌شود. [[«تَطَّلِعُ عَلی ...»: چیره می‌شود بر. «الأفْئِدَةِ»: جمع فُؤاد، دلها.]]

[آتشی] که بر دل‌ها چیره می‌گردد [و می‌سوزانَد].